MMSV 9

Copyright ©️ 2019 - 2024 Ezhilanbu Novels. All rights reserved. According to Copyright act of India 1957, no part of the stories in this site may be reproduced, or stored in retrieval system, or transmitted in any form or by any means, electronic, mechanical, photocopying, recording, or otherwise, without express written permission of the admin and the authors.
- legal team, Ezhilanbu Novels

மையல் 9

வீட்டில் அமைதியாக விட்டத்தை பார்த்து அமர்ந்திருந்த யாதவியை, “ஷாப்பிங் போய் வரலாம், அது உனக்கு ஒரு மாற்றத்தை கொடுக்கும்,” என்று ரூபினி அழைத்துச் சென்றாள்.

ரூபினியின் அன்னை செய்த காரியத்தால் பாலா கொஞ்சம் கோபமாக இருக்கிறான். அந்த கோபத்தை குறைக்கவும், மற்றும் ஷாப்பிங் செய்த பொருட்களை சுமந்து வர ஆள் வேண்டுமே அதற்காகவும் தான் அவள் யாதவியை அழைத்தது.

ரூபினியின் எண்ணத்தை புரிந்துக் கொள்ளாமல் புவனாவே அவள் சொன்ன விஷயத்தைக் கேட்டு வியப்படைந்தார். பார்ட்டியில் நடந்ததை நினைத்து இன்னும் யாரிடமும் பேசாமல் யாதவி அமைதியாகவே இருந்தாள். இந்த நேரம் பார்த்து மதுரிமாவிற்கும் வெளியூரில் படப்பிடிப்பு இருந்ததால் சென்றுவிட்டாள். அதனால் யாதவியை சகஜ நிலைக்கு எப்படி கொண்டு வருவது என்று புவனா யோசித்துக் கொண்டிருந்த போது தான் ரூபினி வந்து யாதவியை அழைத்ததாள்.

“தேவி ரூபினியோட போயிட்டு வடா, இப்படி ரூம்லயே அடைஞ்சு ஏன் கிடக்குற, கொஞ்ச நேரம் வெளியப் போனா உனக்கும் மாற்றமா இருக்குமில்ல,” என்று புவனா கூறவும்,

யாதவிக்கும் அது சரியென்று தோன்றியது. அதுவுமில்லாமல் ரூபினி எதற்காக ஷாப்பிங் செல்ல அழைக்கிறாள் என்பதும் அவளுக்கு தெரியும், ரூபினி ஷாப்பிங் செய்த பொருட்களை சுமந்து வர ஆள் வேண்டும். இது போல் பல சமயங்களில் நடந்துள்ளதால், ரூபினிக்கு உதவியாகவும் இருக்கும், தன் மனதையும் வேறு காரியத்தில்  திசை திருப்பியதாகவும் இருக்கும் என்று தோன்றியதால் யாதவியும் சரியென்று  கிளம்பினாள்.

ஷாப்பிங் வந்த இடத்தில் ரூபினி அவளது வேலையை செய்ய, யாதவியோ ரூபினி ஷாப்பிங் செய்த பொருட்கள் அடங்கிய  பையை கையில் வைத்துக் கொண்டு அந்த கடைகளை வேடிக்கைப் பார்த்தப்படி இருக்க,

“ஹாய் ரூபினி,” என்ற குரலில் முதலில் யாதவி தான் திரும்பி பார்த்தாள். அங்கு நின்றிருந்த அர்ச்சனாவை பார்த்து அவள் உடல் ஒருமுறை அதிர்ச்சியில் நடுங்கியது. அதற்குள் குரல் கேட்டு ரூபினியும் அர்ச்சனாவை திரும்பி பார்த்தவள்,

“ஹாய் அர்ச்சனா,” என்றாள்.

“எப்படி இருக்கீங்க ரூபினி, ஷாப்பிங் முடிஞ்சுதா,” என்று அர்ச்சனா கேட்க,

“இன்னும் கொஞ்சம் இருக்கு அர்ச்சனா,” என்று ரூபினி பதில் கூறினாள்.

அடுத்து அர்ச்சனா அருகில் நின்றிருந்த யாதவியை பார்க்கவும், அர்ச்சனாவை நேருக்கு நேர் பார்க்க விரும்பாமல் அவள் தலை குனிந்தப்படி நின்றாள்.

“இது உங்க வீட்டு வேலைக்கார பொண்ணு தானே?” என்று யாதவியை குறித்து அர்ச்சனா வேண்டுமென்றே கூறவும்,

வேறு நேரமென்றால் ரூபினியும் ஆம் என்று சொல்லியிருப்பாள். ஆனால் பாலா கோபமாக இருக்கும் நேரத்தில் அவன் இங்கு இல்லையென்றாலும் தன் பேச்சில் கவனம் இருக்க வேண்டும், உடன் இருப்பது பாலாவின் தோழன் விபாகரனின் தங்கையாயிற்றே அதனால், 

“தேவியோட அம்மா தான் எங்க வீட்ல வேலை செஞ்சாங்க, ஆனா தேவியை எங்க மாமியார் அவங்க பொண்ணு போல தான் பார்ப்பாங்க,” என்று கூறினாள். என்னவோ அது கூட அவளுக்கு பெருமை தரும் விஷயமாக தான் அந்த நேரத்திற்கு இருந்தது.

ஆனால் அர்ச்சனா அதையெல்லாம் கவனித்ததாக தெரியவில்லை. “அம்மா வேலைக்காரியா இருந்தா அப்போ பொண்ணும் அந்த வீட்ல வேலைக்காரி தானே? ஆமா அம்மான்னா அன்னைக்கு வந்து என்னொட பொண்ணுன்னு பார்ட்டியில்  பேசினாரே அவரோட மனைவியா,” என்று வேண்டுமென்றே கேட்டாள்.

யாதவிக்கு ஏனோ அங்கே நிற்பது நெருப்பின் மீது நிற்பது போல் இருந்தது. இன்னும் அர்ச்சனா என்னெல்லாம் பேசுவாளோ? என்ற தவிப்பில் நின்றிருந்தாள்.

அர்ச்சனா கேட்ட கேள்விக்கு ரூபினிக்கும் பதில் தெரியாதே, தனத்திற்கும் யாதவிக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்பது தெரியாததால், அதைப்பற்றி பேச விரும்பாதவள், “அதைவிடுங்க அர்ச்சனா, இன்னும் சென்னைல எத்தனை நாள் இருப்பீங்க,?” என்று பேச்சை மாற்றினாள்.

“எங்க அண்ணா ஒரே ஊர்ல பத்து நாளைக்கு மேல இருக்கறதே அதிசயம். இப்போ உங்க கணவரோட சேர்ந்து பிஸினஸ் செய்யப் போறதால கொஞ்ச நாள் இங்க தான் இருப்பாங்க, அவங்க இங்க இருக்கறதால அம்மாவும் இங்க இருந்து அண்ணனை கவனிச்சிக்க ஆசைப்படுவாங்க, அம்மா இங்க இருக்க வரைக்கும் நானும் இங்க தான் இருப்பேன்.”

“ஓ அப்படியா? அப்போ உங்க கணவரும் இங்க தான் இருப்பாரா?”

“அய்யோ அவர் ரொம்ப பிஸி, மும்பை பிஸ்னஸ் டீலிங் எல்லாம் அவர் தான் பார்த்துக்கிறார். பார்ட்டிக்காக கிளம்பி வந்தவர் இன்னைக்கு காலையிலேயே மும்பை கிளம்பி போயிட்டார்.”

“ஓ நீங்க கூட இல்லாம அவர் தனியா இருந்துப்பாரா அர்ச்சனா,”

“கொஞ்சம் கஷ்டம் தான், ஆனா அட்ஜஸ்ட் செஞ்சுப்பாரு, கல்யாணம் ஆன புதுசுல சில வருஷம் வெளிநாட்டுல தனியா இருந்தவராச்சே அதனால மேனேஜ் செஞ்சுப்பாரு, அதில்லாம அங்க வேலைக்கும் ஆள் போட்ருக்கோம் அதனால பிரச்சனையில்லை.

ஆனா பாருங்க இங்க தான் வேலைக்கு ஆள் சரியா கிடைக்கல, இங்க வந்ததுல இருந்து இரண்டு பேர் மாறிட்டாங்க, அடிக்கடி லீவ் எடுக்குறாங்க, பாருங்க இன்னைக்கு கூட வேலைக்கு ஆள் வரல, நான் தான் எல்லாம் பார்க்க வேண்டியதா இருக்கு, உங்களுக்கு பிரச்சனை இல்லன்னா இந்த பொண்ணு தேவியை ஒருநாள் ஹெல்புக்கு கூட்டிட்டு போகட்டுமா?” என்று கேட்கவும் யாதவி அதிர்ந்தாள்.

ரூபினிக்கே என்ன பதில் சொல்வதென்று புரியவில்லை. அர்ச்சனாவோடு அனுப்பி விடக் கூடாதென்று யாதவி மனதில் வேண்டிக் கொண்டிருந்தாள்.

“தனியா எல்லாம் பார்த்துக்க முடியல ரூபினி அதான் கேக்கறேன். ஈவ்னிங் அனுப்பிவிட்டுட்றேன் என்ன சொல்றீங்க,” என்று விடாப்பிடியாக அர்ச்சனா கேட்கவும், ரூபினியால் மறுக்க முடியவில்லை. விபாகரனின் தங்கை தானே கேட்பது அதனால் பாலா ஒன்று சொல்லமாட்டான் என்று நினைத்து தன்னை சமாதானப்படுத்திக் கொண்டவள்,

“தேவி, அர்ச்சனா கூட அவங்க வீட்டுக்கு போய் கூடமாட உதவி செய் போ.” என்று கூறினாள்.

“அண்ணி எனக்கு அங்க போக விருப்பம் இல்லண்ணி, ப்ளீஸ் என்னை அனுப்பலன்னு சொல்லிடுங்க,” என்று யாதவி ரூபினியிடம் மெதுவாக பேசி கெஞ்சவும்,

“ஒரு வீட்ல வேலைக்காரியா இருந்தும் திமிர் அடங்குதா பாரு,” என்று அர்ச்சனா மனதில் நினைத்துக் கொண்டாள்.

“இங்கப்பாரு தேவி, பாலாவும் அர்ச்சனா அண்ணாவும் பிஸ்னஸ் பார்டனர். இப்போ நான் அவங்க கூப்பிட்டு உன்னை அனுப்பலன்னா அதனால உங்க அண்ணனுக்கு ஏதாச்சும் பிரச்சனை வரும், நீ வேலைக்காரின்னு மனசுல நினைச்சுக்கிட்டு போகாத, நமக்கு தெரிஞ்சவங்களுக்கு உதவி செய்ய போறதா நினைச்சு போ.” என்று யாதவியை அர்ச்சனாவோடு வலுக்கட்டாயமாக அனுப்பி வைத்தாள்.

பின் வாங்கிய பொருட்களை பில் போட போகும்போது அங்கே வீட்டு உபயோக பொருட்கள் இருக்கும் பிரிவில் விற்பனைக்களுக்கான தொலைக்காட்சி ஒன்றில் செய்தி ஒளிப்பரப்பாகிக் கொண்டிருந்தது. அதில்,

பிரபல ஜிம் ஒன்றில் மந்திரியின் மகளுக்கு அடிபட இருந்து நூலிழையில் தப்பித்தார். அங்கு உடற்பயிற்சி செய்வதற்காக வைத்திருக்கும் இயந்திரங்கள் அரசு முத்திரை பெற்ற தரமான இயந்திரங்கள் இல்லை என்பதாக சொல்லப்படுகிறது. அதை ஆய்வு செய்ய குழு ஒன்றை ஏற்பாடு செய்துள்ளனர். அது பாதுகாப்பில்லாத உடற்பயிற்சி கூடம் என்று மக்கள் பீதியில் உள்ளனர் என்று செய்தி ஒளிப்பரப்பாகி கொண்டிருக்க, அது அவர்களுக்கு சொந்தமான உடற்பயிற்சி கூடம் என்பதால், 

செய்தியை பார்த்ததும் தன் அன்னைக்கு தொடர்பு கொண்டு விஷயத்தை அறிந்துக் கொண்டவள், அடுத்து உடனே பாலாவை தொடர்பு கொண்டு பேசினாள்.

ரூபினி சொல்வதற்கு முன்பே பாலாவிற்கும் அந்த தகவல் தெரிந்து அதிர்ச்சியடைந்தான். முழுக்க முழுக்க இது ராகிணியின் நிர்வாகத்தில் இருக்கும் உடற்பயிற்சி கூடம். அதில் அவரது கணவரோ இல்லை மருமகன் பாலாவின் தலையீடு இருந்ததில்லை. இப்போது அங்கு பிரச்சனை என்று வரவும் பயந்து போன ராகிணி உடனே பாலாவை தான் அழைத்தார்.

பிரபலங்கள் வந்து போகும் அளவிற்கு பிரபலமான அந்த உடற்பயிற்சி கூடத்தில் இதுவரை இப்படி ஆனதே இல்லை. அப்படியிருக்க இன்று இப்படி ஒரு சம்பவம் நடக்க என்ன காரணம் என்று பாலா ஆராய தொடங்கினான். 

இது யாருடைய சதி வேலையாகவும் இருக்கும் என்று சந்தேகமும் பாலாவுக்கு வர, இதை யார் செய்திருப்பார் என்று ரகசியமான முறையில் அவனுக்கு இருந்த செல்வாக்கின் மூலம் கண்டுப்பிடிக்க முயற்சித்தான். சிறிது நேரத்திற்கெல்லாம் அதற்கு யார் காரணம் என்று அறிந்தவனோ அதிர்ச்சியில் உறைந்துப் போனான்.

யாதவியோடு அர்ச்சனா வீட்டுக்கு வரவும் மஞ்சுளாவிற்கு அதிர்ச்சியில் பேச்சே வரவில்லை. அர்ச்சனாவை விட மஞ்சுளா முன் நிற்க தான் யாதவிக்கு இன்னும் கஷ்டமாக இருந்தது.

அர்ச்சனாவை தனியாக அழைத்துச் சென்ற மஞ்சுளா, “என்ன அச்சு, யாதவியை இங்க ஏன் கூட்டிட்டு வந்திருக்க,” என்றுக் கேட்டார்.

“இன்னைக்கு வீட்டு வேலை செய்ய ஆள் வரல இல்ல, அதான் என்னோட ஃப்ரண்ட் ரூபினிக்கிட்ட சொல்லி உதவிக்கு அவங்க வீட்டு வேலைக்காரியை கூட்டிட்டு வந்திருக்கேன்.” என்று அர்ச்சனா யாதவிக்கு கேட்கும்படி சத்தமாகவே கூறினாள்.

“என்ன அர்ச்சனா இது. எதுக்கு இப்படியெல்லாம் செய்ற, முதலில் யாதவியை வீட்டுக்கு அனுப்பு.” என்று மஞ்சுளா கோபப்பட்டார்.

“அம்மா எதுக்கு கோபப்பட்ற, நான் என்னோட ஃப்ரண்ட் அனுமதியோட தான் இவளை கூட்டிட்டு வந்துருக்கேன். மெதுவா சாயந்தரம் அனுப்பினா போதும், நான் என்னோட உதவிக்காக கூட்டிட்டு வந்துருக்கேன். நீங்க உங்க ரூம்ல போய் ரெஸ்ட் எடுங்க,” என்று அனுப்பி வைத்தவள்,

“ப்ரிட்ஜ்ல இருக்க காய்கறியை எடுத்து கட் செஞ்சு வை தேவி,” என்று பெயரில் அழுத்தம் கொடுத்து சொன்னப்படியே அர்ச்சனாவும் அவளது அறைக்குச் சென்றாள்.

“நான் செஞ்ச தப்புக்கு எனக்கு ஏன் இப்படி ஒரு தண்டனை கொடுக்கிற கடவுளே,” என்று மனதில் ஒருமுறை நினைத்து கண்ணீர் சிந்திய யாதவி, பின் கண்களை துடைத்துக் கொண்டு அர்ச்சனா சொன்ன வேலையை செய்ய ஆரம்பித்தாள்.

அதேநேரம் வீட்டின் முன் காரை நிறுத்திய விபாகரன் வீட்டுக்குள் வரவும் அவனது அலைபேசி ஒலியெழுப்பியது. 

அவன் சொன்ன வேலையை வெற்றிக்கரமாக முடித்த விஷயத்தை மறுமுனையில் இருப்பவர்கள் கூறவும், வெற்றி புன்னகையோடு உள்ளே வந்தவன், தண்ணீர் அருந்த உணவு மேசையை நோக்கிச் சென்றான், அங்கே தண்ணீர் இல்லாததால் நேராக சமையலறை சென்றவன், அங்கே யாதவியை கண்டு இன்பமாக அதிர்ந்தான். முன்பு கண்ட கனவு நிஜமானது போல் ஒரு தோற்றமாக யாதவி அவன் வீட்டுச் சமையலறையில்,

விபாகரன் தான் இந்த வேலையை செய்தது என்று பாலா யூகித்ததுமே, உடனே அவனை அலைபேசியில் தொடர்புக் கொண்டான். அந்த நேரம் விபாகரன்  தன் வீட்டிற்கு காரில் சென்றுக் கொண்டிருந்தான். பாலா தான் பேசுகிறான் என்று தெரிந்து அவன்  அழைப்பை ஏற்றதும்,

“ஏன் டா இப்படி செஞ்ச?” என்ற கேள்வியை பாலா கேட்டான்.

எதற்காக இப்படி கேட்கிறான் என்று விபாகரனுக்கு புரியவில்லை, “என்னடா சொல்ற, நான் என்ன செஞ்சேன்.” என்று அவன் திருப்பிக் கேட்டான்.

“அவங்க என்னோட மாமியார்னு தெரிஞ்சும் இப்படி செஞ்சுருக்க,” என்று அவன் கோபமாக கேட்டதும் தான் அவனுக்கு விஷயம் புரிந்தது.

அவன் சொன்ன வேலையை செய்து முடித்துவிட்டோம் என்று அவன் ஆட்கள் சொல்வதற்கு முன்னரே தன் நண்பன் அதை கண்டுபிடித்து விட்டதை நினைத்து தன் நண்பனை மெச்சிக் கொண்டான்.

“என்னடா அமைதியா இருக்க பதில் சொல்லு,” என்று திரும்ப பாலா கேட்டதும்,

“அவங்க உன்னோட மாமியார் என்பதால் தான் இந்தளவுக்கு செஞ்சுருக்கேன். இல்ல தண்டனை இதைவிட அதிகமா இருக்கும்,” என்று விபாகரன் பதில் கூறினான்.

பாலாவிற்கு ஒன்றும் புரியவில்லை, ராகிணி என்ன செய்தார் என்று அவருக்கு இவன் தண்டனை கொடுக்கிறான் என்று நினைத்தவன், அதை வாய்மொழியால் கேட்டான்.

“அவங்களுக்கு பணம் இருக்குது என்பதால்  எப்படி வேணும்னாலும் நடந்துக்கலாமா? அவங்க பணம் அவங்களோட, அதனால எல்லோரையும் அலட்சியமா நினைப்பாங்களா? என்ன வேணும்னாலும் செய்வாங்களா? பணம் இல்லன்னா அவங்களை மரியாதை குறைவா நடத்துவாங்களா?” என்று விபாகரன் சொன்னதும்,

“என்னடா சொல்ற? அவங்க அப்படி என்ன செஞ்சாங்க, யாரை மரியாதை குறைவில்லாம நடத்தினாங்க,” என்று கேட்டான்.

“அவங்க என்ன செஞ்சாங்கன்னு உனக்கு தெரியாதா? நீயும் அவங்க மேல கோபமா தானே இருக்க,” என்று விபாகரன் கூறியதும்,

“ஆமாம் அவங்க மேல கோபமா தான் இருக்கேன். அவங்க தேவிக்கிட்ட நடந்துக்கிட்டதுக்காக கோபமா இருக்கேன். அதுக்கும் நீ சொன்னதுக்கும் என்னடா சம்பந்தம்?” என்று கேட்டவனுக்கு அடுத்த நொடி ஏதோ புரிந்தது போல் இருந்தது.

“தேவியிடம் நடந்ததற்காகவா இவன் இப்படி செய்திருக்கிறான். ஆனால் தேவிக்கும் இவனுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?” என்று யோசித்தவனுக்கோ,

நேற்று பன்னீர் விபாகரனின் அன்னை மஞ்சுளாவிடம் தெரிந்தது போல் பேசியது ஞாபகத்திற்கு வந்தது. அப்போது விபாகரனிடம்  கேட்டதற்கு அவர் முக்கியாமனவர் இல்லை என்று கூறிவிட்டான். ஆனால் பன்னீரை அவனுக்கு தெரிந்திருக்கிறது என்றால், அப்போது அவரின் மகளான தேவியையும் அவனுக்கு தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்று கண்டுபிடித்தான்.

“உனக்கு தேவியை தெரியுமாடா, அவக்கிட்ட என்னோட மாமியார் அப்படி நடந்துக்கிட்டாங்கன்னு தெரிஞ்சு தான் நீ இப்படி செஞ்சீயா?” என்றுக் கேட்டான்.

அதற்கு விபாகரன் மௌனமாக இருக்க, “நேத்தே தேவியோட அப்பா பன்னீர் உங்கம்மாக்கிட்ட ஏதோ பேச வந்தாரு, அப்போ அவர் யார்னு கேட்டதுக்கு முக்கியமானவர் இல்லன்னு சொல்லிட்ட, அப்போ பொய் தானே சொன்ன, அவர் உனக்கு தெரிஞ்சவர் தானே? முக்கியமானவர் தானே?” என்று கூறினான்.

“இப்பவும் சொல்றேன். அவர் எனக்கு தெரிஞ்சவர் தான், ஆனா முக்கியமானவரெல்லாமில்ல,”

“முக்கியமானவர் இல்லன்னு தான் தேவியை கஷ்டப்படுத்தினாங்கன்னு இப்படி செஞ்சீயா?”

“நான் அப்பாவை தானே முக்கியமானவர் இல்லன்னு சொன்னேன். பொண்ணை சொல்லலையே,”

“அப்போ தேவியை உனக்கு தெரியும். அதுவும் அவளுக்கு ஒன்னுன்னா எதையும் செய்யும் அளவுக்கு தெரியும். அவ்வளவு முக்கியமான ஆளுன்னா தேவி உனக்கு என்ன வேணும்,?” என்றுக் கேட்டான்.

ஆனால் அதற்கெல்லாம் பதில் சொல்லிவிட்டால் அது விபாகரன் இல்லையே, “யாதவி எனக்கு முக்கியம் தான், ஒரு நல்ல தோழியாக யாதவி எனக்கு முக்கியம். போதுமா?’ என்றதோடு முடித்துக் கொண்டான். 

“அப்போ ஏன் நேத்து தேவியை பார்த்தும் எதுவும் பேசல, அவளும் உன்கிட்ட பேசலயே,”

“அவளுக்கு என்னை தெரிஞ்சிக்கிட்டதா காட்ட இஷ்டம் இல்ல போல, அதனால எனக்குமில்ல, அதான் அமைதியா இருந்தேன்.” என்றவன்,

“இதுக்கும் மேல இதைப்பத்தி பேசறதுல எனக்கு விருப்பமில்ல,” என்று கூறினான்.

“சரி அதைவிடு, இந்த பிரச்சனைக்கு வா, ராகிணி அத்தை செஞ்சது தப்பு தான், நான் இல்லன்னு சொல்லல, அதுக்காக இதெல்லாம் பெரிய தண்டனை. இதுல அவங்களுக்கு மட்டுமில்ல, எனக்கு ரூபினிக்கெல்லாம் மன உளைச்சல். அதனால இதை சரிப் செஞ்சுக் கொடு,” என்று பாலா கேட்கவும்,

“கொஞ்சமாவது அவங்க கஷ்டம் அனுபவிக்கணும் டா, அப்புறம் தான் இதுல ஏதாவது செய்ய முடியும்.” என்று விபாகரன் கூறினான்.

“இப்படி நடந்ததுக்கு காரணம் என்னன்னு கூட அவங்களுக்கு தெரியாதே, அப்புறம் அவங்க அதை உணருவாங்களா?”

“அதான் உனக்கு தெரிஞ்சிடுச்சே, நீயே சொல்லு, அப்போயாச்சும் மாறுவாங்களான்னு பார்க்கலாம்,” என்றவன்,

“நான் வீட்டுக்கு வந்துட்டேன். அப்புறம் பேசுறேன்.” என்று சொல்லி அழைப்பை அணைத்தான். 

விபாகரன் சொன்னது போல் தன் மாமியார் கொஞ்சம் அவஸ்தை படட்டுமே என்று தோன்றினாலும், மகன் இல்லாததால் அவன் தான் முன்னின்று அனைத்தையும் செய்ய வேண்டும், அதுவும் இது சாதாரண பிரச்சனையில்லை  என்பதால் இப்போது என்ன செய்வது என்று புரியாமல் குழம்பினான்.

அந்த நேரம் புவனா அவனை அலைபேசியில் தொடர்புக் கொண்டார். அவரும் தொலைக்காட்சி மூலமாக விஷயத்தை கேள்விப்பட்டவர், அதைப்பற்றி அவனிடம் விசாரித்தார்.

அவனும் விபாகரனால் தான் பிரச்சனை என்பதை சொல்லாமல், இது சதி வேலை என்பதாக கூறினான்.

சரியென்று கேட்டுக் கொண்டவர், “பாலா, இந்த விஷயம் ரூபினிக்கு தெரியுமா?” என்றுக் கேட்டார்.

“தெரியும் ம்மா, ஷாப்பிங்க் காம்ளஸ்ல டிவில பார்த்திருப்பா போல, நேரா அங்க இருந்து அவங்க வீட்டுக்கு வந்துட்டா, நான் இப்போ அங்க தான் போயிட்டு இருக்கேன்.” என்றான்.

“என்னப்பா சொல்ற, ரூபினியோட தேவியும் ஷாப்பிங் மால் போனாளே, ரூபினி அவங்க வீட்டுக்கு போயிருக்கான்னா, இந்நேரம் தேவியும் வீட்டுக்கு வந்திருக்கணுமே, ஆனா வீட்டுக்கு வரலையே, அவ போனை கூட வீட்லயே வச்சிட்டு போயிட்டாளே,” என்று பதட்டத்தோடு கூறினார்.

“என்னம்மா சொல்றீங்க,” என்று அதிர்ச்சியான பாலாவும்,

“ஒன்னும் பதட்டப்படாதீங்கம்மா, நான் ரூபிக்கிட்ட  என்னன்னு கேட்டுட்டு சொல்றேன்.” என்றவன், அடுத்து உடனே ரூபினிக்கு அழைத்தான்.

அவள் அழைப்பை ஏற்றதும், “ஆமா தேவியும் உன் கூட ஷாப்பிங்க் மால் வந்தாளாமே, நீ உங்க வீட்டுக்கு போயிட்ட, ஆனா தேவி இன்னும் விட்டுக்கு போகலையே,” என்றுக் கேட்டான்.

பிறந்த வீட்டில் நடந்த பிரச்சனையில் அதை மறந்து போனவள், “இப்போது இதற்கு வேறு என்ன சொல்லப் போகிறானோ,” என்ற பயத்தோடு,

“தேவியை உங்க ப்ரண்டோட தங்கை அர்ச்சனா அவங்க வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போயிருக்காங்க,” என்றாள்.

“ஒருவேளை  அவர்களுக்கு தெரிந்தவள் என்பதால் அழைத்து சென்றிருக்கிறார்களா?” என்று நினைத்தவன், “எதுக்காக?” என்றுக் கேட்டான்.

“அவங்க வீட்ல வேலை செய்ற ஆள் வரலையாம் அதான் கூட உதவியாக இருக்க கூப்பிட்டு போயிருக்காங்க,” என்று ரூபினி  சொல்லவும்,

“அறிவிருக்கா உனக்கு, அவங்க கூப்பிட்டா அனுப்பிடுவியா? முதலில் தேவியை வேலைக்காரியா பார்க்கறத நிறுத்து. நேத்து உங்கம்மா செஞ்ச வேலைக்கு தான் இப்போ  இப்படி பிரச்சனையில் மாட்டியிருக்கிறோம், இதுல நீ வேறயா,” என்றுக் கோபமாக பேசினான்,

ரூபினிக்கு அவன் சொல்வது ஒன்றும் புரியவில்லை. “என்ன பாலா சொல்றீங்க, எதுக்காக இப்படி நடந்துச்சு,” என்றுக் கேட்டாள்.

“அது ஒன்னுமில்ல விடு,” என்றான்.

“உங்க ப்ரண்டோட தங்கச்சி கேக்கவே தான் அனுப்பிச்சேன்.” என்று அவள் சொல்லவும், 

“யார் கேட்டு இருந்தாலும் தப்பு தான்,” என்றவன், “சரி விடு நான் அவளை கூட்டிக்கிட்டு வீட்டுக்குப் போறேன்.” என்று சொல்லி அழைப்பை அணைத்தான்.

“ராகிணி அத்தை செய்த தப்புக்கு இப்படி செய்திருக்கிறானே, இப்போது இவன் தங்கை செய்ததற்கு என்ன செய்வானாம்?”  என்று தனக்கு தானே கேட்டுக் கொண்டவனுக்கோ,

அண்ணன் அவளை முக்கியமானவன் என்கிறான், தங்கையோ அவளை வேலைக்காரி போல் அழைத்துச் சென்றிருக்கிறாள். உண்மையில் தேவி இவர்களுக்கு என்ன உறவு வேண்டும். விபாகரன் கண்டிப்பாக சொல்லப் பொவதில்லை. தேவியாவது சொல்வாளா? என்று நினைத்துக் கொண்டான்.

விபாகரனுக்கு அவன் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை. இப்போது காரில் வரும்போது யாதவி பற்றி பேசிக் கொண்டு வந்ததால் தான் இப்போது அவள் இங்கு அவன் வீட்டு சமையலறையில் இருப்பது போல் ஒரு பிரமையா? என்று நினைத்து கண்களை கசக்கிவிட்டு பார்த்தான். அப்போதும் அவன் கண்ணை விட்டு அவள் அகலவில்லை.

கனவா என்று கைகளை கிள்ளிப் பார்த்துக் கொண்டான். கை வலிக்கவும் அது நிஜம் தான் என்று உணர்ந்தவனுக்கு, இது இப்படியே நீடிக்கக் கூடாதா? நிரந்தரமாய் யாதவி அவன் வீட்டிலேயே இருந்துவிடக் கூடாதா? என்றெல்லாம் அவன் நினைப்பு ஓடியது.

யாரோ பின்னால் இருந்து தன்னை பார்ப்பது போல் உணர்ந்த யாதவி திரும்பிப் பார்க்க, அங்கே விபாகரன் நின்றுக் கொண்டிருந்தான். அவனை அங்கு பார்த்ததும் அதை எதிர்பார்க்காதவளுக்கு இப்போது பயத்தில் கை, காலெல்லாம் நடுங்க ஆரம்பித்துவிட்டது. அவனை நேருக்கு நேர் சந்திக்க முடியாமல் அவள் தயங்க,

அவள் உடல்மொழியில் அவள் மனநிலையை கண்டுக் கொண்டவனுக்கு கஷ்டமாகிவிட்டது. நேற்றும் இப்படி அவனை சந்திக்க அஞ்சினால் தானே, இன்றும் அப்படியே, இதற்கு மேலும் அங்கு நின்று அவளை சோதிக்க விரும்பாதவன், தண்ணீர் அருந்த சென்றதையே மறந்து அங்கிருந்து வெளியேற நினைத்தவனுக்கோ, யாதவி எதற்காக இங்கிருக்கிறாள்? ஏன் இங்கு வந்தாள்? என்பது புரியாத புதிராக இருக்க,

அந்த நேரம் பார்த்து, “காய் கட் செய்ய சொன்னேனே முடிச்சிட்டீயா?” என்று அதிகாரமாய் சொல்லிக் கொண்டு அர்ச்சனா அங்கு வந்தாள்.

அங்கே சமயலறை வாசலில் நின்றிருந்த விபாகரனை பார்த்து அதிர்ந்தவள், “இந்த நேரம் அண்ணன் இங்க வீட்ல என்ன செய்யுது.” என்று நினைத்து மனதில் பயம் கொண்டு,

“எப்போ ண்ணா வந்த, காபி சாப்பிட்றீயா?” என்றுக் கேட்டாள்.

அவள் அழைத்துக் கொண்டு வந்த அதிகார தோரணையிலேயே அர்ச்சனா எதற்காக யாதவியை அழைத்து வந்திருக்கிறாள் என்பது புரிந்தவனாக, அர்ச்சனாவை விபாகரன் கோபமாக முறைத்துப் பார்த்தான். அதில் அர்ச்சனா கொஞ்சம் பயந்து தான் போனாள்.

விபாகரன் அறையை விட்டு வெளியேறும்படி நின்றிருந்ததால் யாதவிக்கு அவன் அர்ச்சனாவை கோபமாக பார்த்தது தெரியவில்லை. யாதவி முன் எந்த உணர்வையும் காட்ட விருப்பப்படாதவனாக, 

“ஆமாம் காபி வேணும், மேல என்னோட ரூம்க்கு எடுத்துட்டு வா,” என்று சொல்லி அவன் மேலே சென்றதும்,

“அய்யோ நம்மளே காபி வேணுமான்னு கேட்டு மாட்டிக்கிட்டோம் போலயே,” என்று நினைத்த அர்ச்சனா,

அங்கே சமையலறையில் பாவமாக நின்றிருந்த யாதவியை பார்த்து, இவளுக்காக தன் சகோதரன் இன்னும் உருகுகிறானே என்று நினைத்து கோபம் கொண்டு,

“சீக்கிரம் ஒரு காபி போடு,” என்று அதிகாரமாக சொல்லிவிட்டுச் சென்றாள். அந்த நேரம் அவள் கணவன் அலைபேசியில் தொடர்பு கொள்ள, அவளும் அதை ஏற்று பேசினாள்.

அர்ச்சனா சொல்லவும் காபியை தயார் செய்த யாதவி அர்ச்சனாவை தேட, அவளோ இன்னும் தன் கணவனிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தாள். 

தயார் செய்த காபி ஆறி விடுமோ என்று நினைத்த யாதவி, இப்போதைக்கு அர்ச்சனா வருவது போல் தெரியாததால் தானே விபாகரனுக்கு கொண்டு செல்ல முடிவெடுத்தாள். ஆனால் விபாகரன் அருகில் செல்லவும் அவளுக்கு பயமாக இருந்தது.

நேற்று பார்ட்டியில் சென்றது போலவே இன்றும் கையில் காபி கோப்பையோடு விபாகரன் அறைக்குச் செல்லும் போது யாதவியின் கைகள் நடுங்கியது. இதில் மாடியில் உள்ள அறைக்கு படியேறி வேறு செல்ல வேண்டும், நேற்று போல் நடந்து விடக் கூடாது என்று நினைத்தப்படியே சென்றாள்.

அங்கே அறையில் விபாகரன் வாசலுக்கு எதிர்புறமாக திரும்பியப்படி அலைபேசியியை பார்த்தப்படி நின்றிருந்தான். அறை வாசலை அடைந்தவளுக்கோ அவனை அழைக்க வாய் வரவில்லை. கைகள் இன்னும் நடுங்கியப்படி இருந்தது. அமைதியாக அவன் திரும்பட்டும் என்று அவள் காத்திருக்க,

இந்த முறை வாசலில் யாரோ நிற்கும் அரவம் உணர்ந்து, அது தன் தங்கை தானோ என நினைத்து கோபமாக அவன் திரும்பவும் பயத்தில் அவள் காபி கோப்பையே கீழே போட்டாள்.

கோப்பை கீழே விழுந்தது கூட அவனுக்கு பெரிதில்லை. ஆனால் அவனை பார்த்து அவள் பயந்தது வருத்தத்தை கொடுக்கவும், நேற்று போல் அவளுக்கு ஏதாவது காயம் பட்டிருக்குமோ என்று பயத்தாலும் கலங்கியவன்,

அவள் மேல் இருக்கும் அன்பையோ, இல்லை கோபத்தையோ எதையுமே அவளிடம் வெளிப்படுத்தக் கூடாது என்ற காரணத்தால், அவள் குறித்து தன் தங்கையிடம் கோபம் காட்டக் கூடாது என்பதை மறந்தவன்,

“அர்ச்சனா,” என்று வீடு அதிர கத்தினான்.

சத்தம் கேட்டு அர்ச்சனா மட்டுமல்ல, அவனது அன்னை மஞ்சுளாவும் கூட அங்கு வந்தார்.

அதற்குள் அவள் மீது உள்ள கோபத்தில் தான் இப்படி கத்துக்கிறானோ என்று கீழே உடைந்து சிதறியிருந்த பீங்கான் துண்டுகளை யாதவி எடுக்க போக,

ஏற்கனவே அவளுக்கு காயம்பட்டிருக்குமோ என்று பயந்தவன், இப்போது அவள் செயலில் இன்னும் கோபம் கொண்டு, “அர்ச்சனா,” என்று திரும்ப கத்தினான்.

அதில் திரும்ப பயந்தவளாக யாதவி எழுந்துவிட்டாள். அதற்குள் அவர்கள் அருகில் வந்த அர்ச்சனா கீழே சிதறியிருந்த பீங்கான் துண்டுகளை பார்த்து,

“ஏய் உன்னை யாரு காபி கொண்டு வரச் சொன்னா,” என்று கோபமாக கேட்கவும்,

திரும்ப “அர்ச்சனா,” என்று கத்தியவன்,

“இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல அந்த பொண்ணு அவ வீட்ல இருக்கணும், டிரைவர்க்கிட்ட வீட்ல விடச் சொல்லு,” என்று கூறினான்.

அந்த வார்த்தையை கேட்ட யாதவி, தான் இங்கு வந்தது அவனுக்கு பிடிக்கவில்லை போல் என்று நினைத்துக் கொண்டாள்.

மையல் தொடரும்..