MMSV 8

Copyright ©️ 2019 - 2024 Ezhilanbu Novels. All rights reserved. According to Copyright act of India 1957, no part of the stories in this site may be reproduced, or stored in retrieval system, or transmitted in any form or by any means, electronic, mechanical, photocopying, recording, or otherwise, without express written permission of the admin and the authors.
- legal team, Ezhilanbu Novels

மையல் 8

யாதவிக்கு என்ன செய்வதென்றே புரியவில்லை, ராகிணி விடாப்பிடியாக அவள் தான் சுடுதண்ணீர் எடுத்துக் கொண்டு வர வேண்டும் என்று சொல்லி அங்கேயே நின்றிருந்தார். 

“இதற்கு மேல் ஒன்று செய்ய முடியாது. இன்று விதி சதி செய்கிறது போலும்” என்று நினைத்தவள், வேறு வழியில்லாமல் அவர் சொன்ன வேலையை பார்க்க ஆரம்பிக்க, ராகிணி அவளை குரூரமாக பார்த்தப்படியே,

“தண்ணி நல்லா சூடு இருக்கட்டும், கூட கொஞ்சம் பச்ச தண்ணியும் எடுத்துக்கோ, வேணும்னா விலாவிக்கலாம்,” என்றார். அவளும் தலையை ஆட்டியப்படியே தண்ணீரை அடுப்பில் வைத்தாள்.

சுடுதண்ணீர் தயாரித்து அதை அதற்குரிய பாத்திரத்தில் ஊற்றிய யாதவி, மீண்டும் ஒருமுறை பார்ட்டி நடைபெறும் இடத்திற்கு செல்ல தயங்கவும்,

“இப்படியே நின்னுக்கிட்டு இருந்தா சுடுதண்ணி ஆறிடும், சீக்கிரம் எடுத்துட்டு போ.” என்றவர், அவள் பின்னால் செல்வதற்காக அப்படியே நின்றிருந்தார். வேறு வழியில்லாமல் சுடுதண்ணீரை எடுத்துக் கொண்டு வெளியே வந்தாள்.

அவர்கள் வீட்டிலிருந்து பார்ட்டி நடைபெறும் இடத்திற்கு வரும் வழியின் அருகில் தான் விபாகரன், சாத்விக், பாலா, புவனா, மதுரிமா, சுஜனா, அஜய், மஞ்சுளா, அர்ச்சனா மற்றும் அவளது கணவன் என அனைவரும் கூடி நின்று பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.

வீட்டு வாசலருகே வரும்போதே அவர்கள் நிற்பது யாதவிக்கு நன்றாகவே தெரிந்தது. அழுதழுது ஏற்கனவே அவள் சோர்ந்து போயிருந்தாள். இதில் பார்க்கவே வேண்டாம் என்று நினைத்தவர்களையெல்லாம் பார்க்க வேண்டியிருக்கிறதே என்ற கவலையும் அச்சமும் சேர்ந்ததால் அவள் கைகள் நடுக்கம் கண்டது, நடையில் தடுமாற்றம் இருந்தது. கையில் வேறு சுடுதண்ணீர் இருக்கும் பாத்திரம், அதனால்  அவள் தட்டுதடுமாறி நடந்து வர,

அந்த நேரம் அவள் வரும் திசையை பார்த்து தான் பாலா நின்றிருந்தான். விபாகரனோ அவளுக்கு முதுகு காட்டியப்படி பாலாவிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தான். 

யாதவி வருவதை பார்த்துவிட்ட பாலா, அவள் கையில் எதையோ எடுத்து வருவதை பார்த்து, “தேவி, ஆனா ரூம்ல ரெஸ்ட் எடுக்காம, அவ இங்க என்ன செய்றா, அதுவும் என்னத்த கொண்டு வரா,” என்று பேசவும்,

அவன் தேவி என்று சொன்ன அடுத்த நொடியே, ஏற்கனவே திரும்பிப் பார் என்று மனம் சொல்லிய உந்துதலின் பேரில் திரும்பிய விபாகரன் யாதவியை நேருக்கு நேராக பார்க்க, 

அவன் பார்த்துவிட்டான் என்று தெரிந்ததாலோ என்னவோ, கண்கள் இருட்டிக் கொண்டு வந்து அவள் நிலை தடுமாறும் நேரத்தில், பின்னால் வந்துக் கொண்டிருந்த ராகிணி,

“ஏய் தேவி, என்ன அன்ன நடை போட்டுட்டு வர, சீக்கிரம் போ.” என்று அதட்டவும், அச்சத்தில் அவள் கைகள் தடுமாறி, பாத்திரம் நழுவி அவள் கைகளிலேயே கொதிக்க கொதிக்க இருந்த சுடுதண்ணீர் பட்டது.

அவள் நிலை தடுமாறிக் கொண்டிருக்கும் போதே அதை கண்டுக் கொண்ட விபாகரன் அவள் அருகில் விரைந்து செல்லவும், அவள் கைகளில் சுடுதண்ணீர் படவும் சரியாக இருந்தது. இதில் வலி பொறுக்க முடியாமல் துடித்தவள், உடல் தளர்ச்சியில் வலியும் சேர்ந்ததால் தடுமாறி விழப் போகவும், விபாகரன் அவளை தாங்கிப் பிடிக்க, அதேநேரம்.

“யாதவி,” என்று சொல்லியப்படி அவள் அருகே வந்த சாத்விக்,

“யாதவி என்னாச்சு,” என்று அவள் கைகளை பிடித்து பார்க்கவும், யாதவியை பார்த்தது, அவள் வலியால் துடித்ததை கண்டு தானே துடித்தது என்ற அனைத்து உணர்ச்சிகளையும் ஒரு நொடியில் அடக்கிக் கொண்டு விபாகரன் விலகி நின்றான்.

“யாதவி கை என்ன இப்படி சிவந்திருக்கு, கொட்னது என்ன சுடுதண்ணியா, அதையா எடுத்துட்டு வந்த,” என்று சாத்விக் கேட்கும் நேரம், அங்கிருந்த அனைவரின் பார்வையும் அவர்கள் மீதுதான்,

அவளை யாதவியாக அறிந்த மஞ்சுளாவும் அர்ச்சனாவும் அவளை அதிர்ச்சியாக பார்க்க, அவளை தேவியாக அறிந்தவர்கள் அந்த காட்சியை வியப்போடு பார்த்தனர்.

“தேவி இதை நீ ஏன் எடுத்துட்டு வந்த, உடம்பு சரியில்லன்னு சொன்னியே, ரெஸ்ட் எடுக்காம இங்க என்ன செய்ற,” என்றுக் கேட்ட பாலா,

அருகில் நின்றிருந்த ராகிணியை பார்த்து, அவர் ஏற்கனவே யாதவியை அதட்டிக் கொண்டு வந்ததை கவனித்ததால், 

“இதெல்லாம் உங்க வேலை தானா?” என்று கோபமாக கேட்டான்.

“இல்ல பாலா சுடுதண்ணி வேணுமேன்னு தான் தேவிக்கிட்ட கேட்டேன்.” என்று ராகிணி தயங்கி தயங்கி சொன்னார். 

“இதுவரை யாதவிக்கு நடந்ததை பார்த்து அதிர்ச்சியில் இருந்த சாத்விக், இப்போது தான் யாரை பார்த்துவிட வேண்டும் என்று இத்தனை வருடமாக தவிப்போடு இருந்தானோ, அவளை இன்று கண்டுவிட்ட மகிழ்ச்சியை உணர ஆரம்பித்தான்.

அந்த மகிழ்ச்சியை உணர்ந்த நொடி, “ யாதவி உன்னை இங்க பார்ப்பேன்னு நினைக்கவே இல்ல, நீ இங்க தான் இருக்கியா? உன்னை எங்கல்லாம் தேடினேன் தெரியுமா?” என்று தான் இருக்கும் சூழ்நிலையை மறந்து அவன் யாதவியை பார்த்து பேச,

அவன் ஒரு பிரபலம் என்பதால் அங்கிருந்தோர் அந்த காட்சியை வியப்போடு பார்க்க, அங்கிருந்த பத்திரிக்கை துறையை சேர்ந்தவர்களுக்கு அந்த காட்சி செய்தியாகி கொண்டிருந்தது.

என்னத்தான் உணர்ச்சிகளை அடக்கிக் கொண்டிருந்தாலும், சாத்விக் யாதவியுடன் நெருக்கமாக அவளது கையைப் பிடித்தப்படி நின்றிருந்தது விபாகரனுக்கு வலியை தான் கொடுத்தது. அது யாருக்கு புரிந்ததோ இல்லையோ, இத்தனை நேரமாக தன் மகனையே பார்த்துக் கொண்டு நின்றிருந்த மஞ்சுளாவிற்கு புரிந்தது.

“அடக் கடவுளே இன்னைக்கு யார் முகத்தில் முழிச்சேனோ தெரியலையே, பார்க்கக் கூடாதுன்னு நினைச்ச ஆளுங்களை பார்க்க வேண்டிய கொடுமையை கொடுத்திட்டியே,

முதலில் சாத்விக், அடுத்து இவ அப்பா, இப்போ இவ, அதுவும் அவன் கூட இவ எப்படி நிக்குறா, கொஞ்சம் கூட வெட்கமே இல்லாம,” என்று அர்ச்சனா புலம்பினாள்.

அத்தனை பேருக்கும் வியப்பை கொடுத்தாலும், சாத்விக்கின் இந்த நடவடிக்கை சுஜனாவிற்கும் அவளது பெற்றோருக்கும் அதிர்ச்சியை கொடுத்தது.

வந்ததிலிருந்து தன்னிடம் ஒரு வார்த்தை கூட பேசாத சாத்விக், தான் ஒரு பிரபலம் என்பதையும் மறந்து, ஒரு பெண்ணின் கையைப் பிடித்து நின்ற காட்சி சுஜானாவிற்கு வேதனையை கொடுத்தது. அவள் யார் என்பது கூட சுஜனாவிற்கு தெரியாது தான், ஆனால் அந்த பெண் மீது பொழியும் அன்பில் ஒரு சதவீதம் கூட என் மேல் இல்லை என்ற உண்மை புரிந்ததால், தனக்கு ஏற்பட்ட நிலையை நினைத்து கவலைக் கொண்டவள் பார்வை அங்கிருந்த அஜயை பார்க்க, முன்னிலிருந்தே அவன் அவளை தான் பார்த்து நின்றுக் கொண்டிருந்தான். அவள் பார்ப்பது அறிந்ததும் கண்களால் ஆறுதல் கூறினான்.

சுஜனாவின் பெற்றோரும் இங்கு வந்ததிலிருந்து சாத்விக் தன் பெண்ணிடம் எப்படி நடந்துக் கொள்கிறான் என்று பார்த்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறார்களே, இதில் அவன் வேறு பெண்ணோடு கைப்பிடித்தப்படி நின்றதை பார்த்து, சாத்விக்கின் தந்தை வீரராகவன் வசந்தனிடம்,

“என்ன வசந்தன் இது, யார் அந்த பொண்ணு, உங்க பையன் எதுக்கு அவளுக்காக உருகுறான்.” என்று கேள்வியெழுப்பினார்.

ஏற்கனவே இங்கே யாதவியை பார்த்த அதிர்ச்சி, இதில் தன் மகனின் நடவடிக்கை வேறு, தன் திட்டத்தை தவிடுபொடி ஆக்கிவிடுவது போல் இருந்ததால் கோபத்தில் இருந்த வசந்தன், இப்போது வீரராகவன் வேறு இப்படி கேட்கவும்,

“யாதவி நீ கிடைச்சிட்டீயா? ரொம்ப சந்தோஷம்.” என்று சொல்லியப்படியே அவர்கள் அருகில் சென்றார். தந்தையின் குரலை கேட்டு சாத்விக் திரும்பவும், கண்களால் யாதவியின் கையை விடும்படி ஜாடை காட்டினார். அப்போது தான் இத்தனை பேர் முன்பு அவள் கையைப் பிடித்திருப்பதை உணர்ந்து சாத்விக் அவனது கைகளை விடுவித்துக் கொண்டான்.

“நீங்க எல்லாம் சாத்விக்கோட இந்த நடவடிக்கையை பார்த்து ஆச்சர்யமும் அதிர்ச்சியும் ஆகியிருப்பீங்க, ஆனா அப்படி எதுவும் உங்களுக்கு தோன வேண்டாம், யாதவி சாத்விக்கோட சின்ன வயசு தோழி, இப்போ சாத்விக்கோட பி.ஏ வா இருக்கும் பன்னீரோட பொண்ணு தான் யாதவி, கொஞ்ச வருஷம் முன்ன அவங்க குடும்ப பிரச்சனையில் காணாம போனவ இப்போ தான் கிடைச்சிருக்கா, அதான் சாத்விக் உணர்ச்சிவசப்பட்டுட்டான்.” என்று அனைவரையும் பார்த்து கூறினார்.

“எப்படியெல்லாம் சமாளிக்கிறார்.” என்று நினைத்தப்படி விபாகரன் அவரை பார்த்தான்.

“எங்க பன்னீர், உன்னோட பொண்ணை காணும்னு தேடினியே, தோ இருக்கா பாருடா,” என்றபடி வசந்தன் பன்னீரை தேட, 

பூபதி அழைத்து போனாலும், “நான் பார்ட்டி நடக்கும் இடத்திற்கு போகப் போறேன்.” என்று அங்கிருந்து நழுவி இங்கு வந்த பன்னீருக்கு இங்கு கண்ட காட்சியில் போதை இறங்கியிருந்தது. இத்தனை நாள் தன் பெண்ணை கரித்துக் கொட்டி கொண்டிருந்தவர், இன்று சாத்விக்கின் நடவடிக்கையை பார்த்து ஏதோ புரிந்தவராக, இப்போதும் தன் பெண்ணால் தனக்கு லாபம் தான் என்பதை உணர்ந்தவர்,

“யதும்மா, என் தங்கமே இத்தனை வருஷம் எங்கடா இருந்த, அப்பா உன்னை காணாம எவ்வளவு துடிச்சுப் போயிட்டேன் தெரியுமா?” என்று சொல்லியப்படி அருகில் வர, விபாகரன் கோபத்தை கட்டுப்படுத்த பெரும்பாடுபட்டான்.

உடல் சோர்வு, சுடுநீர் பட்ட வலியோ கூட இப்போது தெரியாமல், விபாகரன் அவளை தாங்கிப் பிடித்தது, சாத்விக்கின் நடவடிக்கை, வசந்தன் பேசியது என்பதை உள்வாங்க முடியாமல் திணறிக் கொண்டிருந்த யாதவி, இப்போது உச்சக்கட்டமாக தன் தந்தை வந்து பேசவும் அதற்கு மேல் பொறுக்க முடியாமல் வேகமாக  வீட்டிற்குள் ஓடினாள்.      

புவனா யாதவியின் அறையில் அவள் அருகில் அமர்ந்து அவளது சூடுபட்ட காயத்தில் மருந்து போட்டுக் கொண்டிருக்க, பாலா, ரூபினி, மதுரிமா அனைவரும் அவர்களைச் சுற்றி நின்றுக் கொண்டிருந்தனர். சிறிது நேரத்திற்கு முன்பு நடந்த விஷயங்கள் அனைவருக்கும் ஒரு பாதிப்பை ஏற்படுத்தியிருந்தது என்று தான் சொல்ல வேண்டும்,

சாத்விக் ஒருபக்கம் அவளிடம் உருகி அன்போடு பேச, இதில் பன்னீர் தான் அவளது தந்தை என்பது தேவியாக அவளை அறிந்தவர்களுக்கு அதிர்ச்சி தான், தந்தை உயிரோடு இருக்கிறார் என்றால், தனம் அவளது அன்னை இல்லையா? அப்படியென்றால் தனத்தின் மகள் என்று சொல்லிவிட்டு அவள் ஏன் இத்தனை காலம் இங்கு இருக்க  வேண்டும்? சாத்விக்கிற்கும் தேவிக்கும் என்ன சம்பந்தம்? என்று பல கேள்விகள் அவர்களுக்குள் எழுந்தது.

புவனாவிற்கு தேவி தனத்தின் பெண் இல்லை என்பதும், அவள் உண்மையான பெயர் யாதவி என்பதும், அவளுக்கு தந்தை இருக்கும் விஷயமும் அவர் அறிந்தது தான், ஆனால் அதற்கு மேல் அவருக்கு வேறு ஒன்றும் தெரியாது. சாத்விக் வந்து யாதவியோடு பேசியது அவருக்கே அதிர்ச்சியான விஷயம் தான்,

ஆனால் யாதவி முன்பு அழுதது அவள் பன்னீரை பார்த்த காரணத்தினால் என்பது மட்டும் அவருக்கு புரிந்தது. தந்தையை பார்த்ததும் அவளுக்கு பழைய ஞாபகங்கள் அனைத்தும் நினைவிற்கும் வந்திருக்க வேண்டும், அதுமட்டுமில்லாமல் அன்னையின் நினைவும் அவளுக்கு அதிகம் வந்திருக்க வேண்டும், என்று அவரே யூகித்துக் கொண்டார்.

அதனால் யாதவி அங்கிருந்து அவள் அறைக்கு ஓடியதும், பன்னீர் அன்பாக இருப்பது போல் நடித்தப்படியே அவள் பின்னால் செல்ல முயற்சித்தார். அப்போது புவனாவோ,

“இங்கப்பாருங்க அவளுக்கு காலையிலிருந்து உடம்பு சரியில்ல, இப்போ இங்க நடந்த சம்பவம் அவளுக்கு அதிர்ச்சியை வேற கொடுத்திருக்கும், எதுவா இருந்தாலும் நாளைக்கு பேசிக்கலாம், இப்போ அவளை தொந்தரவு செய்யாதீங்க,” என்று சொல்ல,

“என்னோட மகளை பார்க்கக் கூடாதுன்னு சொல்ல நீங்க யாரு, நான் அவக்கிட்ட இப்பவே பேசணும்,” என்று பன்னீர் எகிறினார்.

யாதவி இங்கு பாலாவின் வீட்டில் இருக்கிறாள் என்பதே சாத்விக்கிற்கு அதிர்ச்சி தான், இருந்தாலும் பாலா மற்றும் புவனாவின் நடவடிக்கையும் பேச்சுமே அவள் இங்கு பாதுகாப்பாகவும் நலமாகவும் இருக்கிறாள் என்பதை அவனுக்கு சொல்லாமல் சொல்லிவிட்டது. இங்கு தான் அவள் இத்தனை காலமாக இருக்கிறாள் என்றால், அவளுக்கு கண்டிப்பாக அவனைப் பற்றிய தகவல்கள் தெரிந்திருக்கும், கண்டிப்பாக அவன் மீது கோபமோ இல்லை வருத்தமோ இருப்பதால் தான் அவள் ஒதுங்கி யாருக்கும் தன்னை தெரியப்படுத்தாமல் இருக்க வேண்டும், இதோ இப்போது இந்த பார்ட்டிக்கு அவன் வந்திருப்பது கூட அவளுக்கு தெரிந்திருக்கலாம், அதனால் அவள் இங்கே வர விரும்பாமல்,அந்த பதட்டத்தில் தான் அவள் விழப் போனது கூட என்று புரிந்ததால்,

“அங்கிள். அவங்க சொல்றதும் சரி தான், யாதவி இங்க இருப்பது தெரிஞ்சு போச்சுல்ல, மெதுவா பேசிக்கலாம்,” என்றான். 

அதற்குள் கோபத்தை மறைத்துக் கொண்டு சாத்விக் அருகில் வந்த வசந்தன், “சாத்விக் நாம கிளம்புவோமா?” என்றுக் கேட்டார். இதற்கு மேல் இங்கு நடப்பவற்றை பார்க்க அவருக்கு பொறுமை இல்லை.

“சரி கிளம்பலாம்,” என்று கூறிய சாத்விக்,

“அங்கிள் நீங்களும் இங்க இருந்து சீக்கிரம் கிளம்புங்க, நான் சொன்ன மாதிரி எல்லாம் நாளைக்கு பேசிக்கலாம்,” என்று கூறியவன், அனைவரிடமும் விடைப் பெற்றுக் கொண்டான்.

அடுத்து புவனா யாதவியை பார்க்க உள்ளே போகவும், பாலாவோ ரூபினியை பார்த்து,

“எதுக்கு உங்க அம்மாவுக்கு தேவையில்லாத வேலை.” என்று கோபப்பட்டான்.

இங்கு நடப்பவற்றை வியப்போடு பார்த்திருந்தவளுக்கு அவன் கோபமாக பேசவும், முகம் மாறிப் போனது. எதுவும் பேசாமல் அமைதியாகவே நின்றாள்.

யாதவி விழப் போனதும் தாங்கி பிடித்ததோடு சரி, அடுத்து எனக்கு யாதவியை தெரியும் என்பது போல் விபாகரன் காட்டிக் கொள்ளவில்லை.

தேவி என்று பாலா அழைத்ததிலேயே அவள் இங்கு எப்படி இருக்கிறாள் என்பது அவனுக்கு தெரிந்துவிட்டது. பாலா அடிக்கடி தேவியைப் பற்றி பேசுபவன், தேவி பற்றிய அனைத்தையும் கூறியிருக்கிறான்.

தேவி தான் யாதவி என்பதால் தேவியை பார்க்க வேண்டும் என்று அவனுக்கு தோன்றியது போல, இங்கு வந்ததும் யாரோ நெருங்கியவர் இருப்பது போல் தோன்றியதும் யாதவியால் தானா? என்று விபாகரன் நினைத்துக் கொண்டான்.

ஆனால் அதற்கு மேல் யாதவியை அவன் நெருங்க நினைக்கவில்லை. அவள் நலமாக இத்தனை நாள் இருந்திருக்கிறாள் என்று தெரிந்து கொண்டான். அவளை ஒருமுறை நேரில் பார்த்தும்விட்டான். அதுவே போதும் என்று தான் அவனுக்கு தோன்றியது. அதனால் தான் அவனுக்கு யாதவியை தெரிந்தது போல் காட்டிக் கொள்ளவில்லை. அவனே வாய் திறக்காததால் மஞ்சுளாவும் அர்ச்சனாவும் கூட எதுவும் பேசவில்லை. முதலில் அவளை தெரிந்தவளாக காட்ட அவர்கள் விரும்பவில்லை என்றே சொல்லலாம்.

“சரி பாலா நாங்க கிளம்பறோம்,” என்று விபாகரன் தன் குடும்பத்தாரோடு விடைப் பெற்றான். அவன் சென்றதும் சுஜனாவின் குடும்பமும் விடைப் பெற்றது.

ரூபினி முன்னதாகவே தன் அன்னை, தந்தையை கிளம்ப சொல்லியிருக்க, மீதி உள்ளவர்களை கவனித்து அனுப்பும்படி அஜயிடம் பொறுப்பை ஒப்படைத்துவிட்டு பாலா வீட்டுக்குள் செல்ல, ரூபினியும் மதுரிமாவும் அவன் பின்னால் சென்றனர்.

ன்னை சுற்றி அனைவரும் கேள்விப் பார்வையோடு நின்றிருந்தாலும் யாதவியின் கவனம் அங்கு இல்லவே இல்லை. சிறிது நேரத்திற்கு முன் பார்ட்டியில் நடந்ததை அவள் நினைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

அவளைப் பார்த்ததும் கோபப்படுவான் என்று நினைத்த விபாகரன் அவளை தாங்கிப் பிடித்ததும், நேருக்கு நேராக பார்த்தால் சாபத்தை அள்ளி வழங்குவார் என்று நினைத்த தன் தந்தை பாசமாக பேசியதும், இப்படி அத்தனை பேர் இருக்கிறார்கள் என்று தெரிந்தும் தன்னிடம் அப்படி பேசிய சாத்விக் என்று மூவருமே அவளுக்கு வித்தியாசமாக தான் தெரிந்தனர்.

தன் தந்தை கூட பாசம் காட்டுவது போல் நடந்துக் கொண்டது வேஷம் என்று அவளால் உணர்ந்துக் கொள்ள முடிந்தது. ஆனால் விபாகரன் துளி கூட கோபமில்லாமல் அவளை தாங்கிப் பிடித்தானே!! அதுவே அவளை கொல்லாமல் கொன்றது. அவனுக்கு அவள் செய்தது அநியாயம் அல்லவா? ஆனால் அது சிறிது கூட அவனை பாதிக்கவில்லையா?

பாதிப்பு இல்லாமல் எப்படி இருக்கும்? கண்டிப்பாக இருக்கும், அதனால் தான் அதன்பிறகு அவளை தெரியும் என்பது போல் அவன் காட்டிக் கொள்ளவில்லை. அதுவே ஒருவகையில் அவளுக்கு நிம்மதியை தந்தது.

விபாகரன் அவளை பார்த்தால் கோபப்படுவான், ஏதாவது கடினமான வார்த்தைகளில் பேசுவான் என்று நினைத்தது போல் சாத்விக் ஒருவேளை அவளை நேராக பார்த்தால் அவளிடம் பேசுவானா? என்பது கூட சந்தேகமாக தான் இருந்தது.

ஆனால் இன்று அவன் அப்படி நடந்துக் கொள்வான் என்று அவள் எதிர்பார்க்கவேயில்லை. அன்று அவன் பேசியதற்கும் இன்று அவன் நடந்துக் கொள்வதற்கும் நிறையவே வித்தியாசங்கள் இருந்தது. அது எதனால்? என்பது தான் அவளுக்கு புரியவில்லை. அதுமட்டுமில்லாமல் அவளது தந்தையை ஏன் அவன் தன்னோடு வைத்திருக்கிறான் என்றும் புரியவில்லை. இன்று இவர்களையெல்லாம் சந்தித்தது நல்லதுக்கா? கெட்டதுக்கா? எதுவும் புரியாத குழப்பத்தில் அவள் இருந்தாள்.

தங்களின் கேள்விகளுக்கு யாதவி பதிலளிக்க வேண்டும் என்பதை விட, புவனா பதிலளிக்க வேண்டும் என்று தான் பாலாவோடு சேர்த்து இரு பெண்களும் எதிர்பார்த்தார்கள்.

புவனாவின் நடவடிக்கைகளே முன்பே அவருக்கு யாதவியை பற்றி தெரிந்திருக்கிறது என்பதை அவர்களால் புரிந்துக் கொள்ள முடிந்தது. ஆனால் இதுவரை  ஏன் அதைப்பற்றி அவர் சொல்லவில்லை என்பது தான் பாலா மற்றும் மதுரிமாவின் மனதில் கேள்வியாக எழுந்தது.

“தேவி கொஞ்சம் நேரம் தூங்கி ரெஸ்ட் எடு,” என்று அவளிடம் சொல்லிவிட்டு, மற்றவர்களை ஒரு பார்வை பார்த்தப்படியே அவர் அறையை விட்டு வெளியேற மற்றவர்களும் அவர் பின்னாலேயே வந்தனர்.

அவர்கள் பார்வைக்கான அர்த்தம் புரிந்த புவனாவோ, “தேவி தனத்தோட பொண்ணு கிடையாதுன்னு எனக்கு அவங்க இங்க வந்த கொஞ்ச நாளிலேயே தெரியும். அவளுக்கு அப்பா இருக்கார், அவரோட இருந்தா அவளுக்கு பாதுகாப்பு இல்லன்னும் தெரியும், அவளோட உண்மையான பேர் யாதவி என்பதும் தெரியும். அப்போதைக்கு அதை யார்க்கிட்டேயும் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் வந்ததில்லை. 

மத்தப்படி தேவியைப் பற்றி வேற ஒன்னும் தெரியாது. ஏன்னா அவளைப்பத்தி தெரிஞ்சிக்க ஒன்னும் இல்லன்னு தான் நான் நினைச்சேன். அதுக்கேத்தாப் போல  அவ யாதவிங்கிறது ஸ்கூல், காலேஜ் சர்டிபிகேட்ல இருந்ததே தவிர, நம்ம எல்லோருக்கும் தேவியா தனத்தோட பொண்ணா தான் இருந்தா,

ஆனா இன்னைக்கு தான் அவ யாதவியா அவங்க அம்மாவை நினைச்சு அழுதா, காரணம் அவங்க அப்பாவ பார்த்ததா இருக்கும்னு எனக்கு ஒரு யூகம். எனக்கும் அவளோட கடந்த காலத்தை தெரிஞ்சுக்கணும்னு இருக்குன் தான், ஆனா அதுக்கு தகுந்த நேரம் இது இல்ல, தேவி கொஞ்சம் குழப்பத்துல இருந்து தெளியட்டும் அப்புறம் இதைப்பத்தி கேட்போம்,” என்று அனைவரையும் பார்த்து கூற, அவர்களுக்கும் அது சரியென்றுப்பட்டது.

காலையில் எழுந்ததுமே சாத்விக் பன்னீரை தேடி அவுட்ஹௌசிற்கு வந்துவிட்டான். முதலில் தூங்கினால் தானே எழுந்திருப்பதற்கு, யாதவியை நேருக்கு நேராக பார்த்ததில் அவன் ஏதோ மாய உலகில் இருந்தான்.

நேற்று மது அருந்திய போதை மயக்கம் இன்னும் தெளியாத நிலையில் பன்னீர் உறங்கிக் கொண்டிருக்க, சாத்விக் தான் அவரை எழுப்பும்படி ஆயிற்று, அடித்து பிடித்து எழுந்தவர், சாத்விக் தன்னை தேடி வந்திருப்பதை பார்த்தவர், பதட்டத்தோடு,

“என்ன தம்பி எதுவும் முக்கியமான வேலைங்களா?” என்றுக் கேட்டார்.

“ஆமாம் முக்கியம் தான், ஆனா அதுக்கு முன்ன நீங்க ஏன் பார்ட்டில இப்படி நடந்துக்கிட்டீங்க, டீசண்ட்டான பாரட்டில இப்படி நடந்துக்கலாமா?” என்றுக் கேட்டான்.

“அது தம்பி, ரொம்ப நாள் கழிச்சு பழைய ஃப்ரண்ட்டை பார்த்ததால கொஞ்சம் ஓவரா போயிடுச்சு, இனி இப்படி நடந்துக்க மாட்டேன் தம்பி, சரி என்ன முக்கியமான விஷயம் தம்பி,”

“இன்னைக்கு யாதவியை போய் பார்த்து பேசணுமே,” என்று அவன் சொல்லவும்,

நேற்று போதையில் இருந்ததால், யாதவியை பார்த்தது ஏதோ கனவு போல் அவருக்கு தோன்ற, இப்போது தான் அது நிஜத்தில் நடந்தது என்று உரைத்தது,  நேற்று நடந்ததெல்லாம் நினைவுக்கு வந்தது. 

இத்தனை நாள் மகளுக்கு மனதளவில் சாபம் விட்டுக் கொண்டிருந்தவருக்கு மீண்டும் மகளால் தனக்கு லாபம் கிடைக்க போவதில் மகிழ்ச்சியாக தான் இருந்தது.

ஆனால் யாதவிக்கும் சாத்விக்கிற்கும் எப்படி பழக்கம் ஏற்பட்டது? விபாகரனையும் வேண்டாமென்றவள், சாத்விக்கையும் விட்டுவிட்டு எவனோடு ஓடிப் போனாள்? அந்த வீட்டில் எப்போது அடைக்கலமானாள்? என்ற பல கேள்விகள் அவரை வண்டாய் குடைந்தது? அதையே அவர் சாத்விக்கைப் பார்த்து கேட்க,

“எல்லாத்துக்கும் உங்களுக்கு சீக்கிரம் விடை தெரியும் அங்கிள். சிலதுக்கு தான் நான் பதில் சொல்ல முடியும். சிலதுக்கு பதில் யாதவிக்கிட்ட தான் உண்டு,

முதலில் போய் நாம அவளை அழைச்சிட்டு வருவோம். என்னத்தான் அந்த வீட்ல அவ பாதுகாப்பாக இருந்தாலும், நேத்து அவ சுடுதண்ணியை  கையில் எடுத்துக்கிட்டு வந்தது எனக்கே பார்க்க கஷ்டமா இருந்துச்சு, இதுக்கு மேலேயும் அவளுக்கு எந்த கஷ்டமும் வரக் கூடாது. வாங்க அவளை போய் முதலில் கூட்டிட்டு வருவோம்.” என்று அவன் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே,

“அதுக்கு ஒருபோதும் நான் சம்மதிக்க மாட்டேன்.” என்றபடி வசந்தன் அங்கு வந்தார்.

“இவரை எப்படி மறந்தோம், நாம நினைச்சதை இவர் நடக்க விட மாட்டார் போலேயே,” என்று பன்னீர் மனதில் நினைத்துக் கொண்டார்.

“சாத்விக் நீ நேத்து பார்ட்டில நடந்துக்கிட்டது கொஞ்சம் கூட சரியில்ல, நீ சாதாரண ஒருத்தன் கிடையாது. எல்லோருக்கும் தெரிஞ்ச பிரபலம். நீ நேத்து நடந்துக்கிட்டதோட ரியாக்‌ஷனை பார்.” என்று சொல்லி அன்றைய செய்தித்தாளை அவனிடம் நீட்டினார். நேற்று நடந்த பார்ட்டியை குறித்து சாத்விக் யாதவியைப் பற்றி  பத்திரிக்கைகளில் என்னென்னவோ எழுதியிருந்தனர். 

அதை கையில் வாங்கியவன் அதில் இருந்த செய்தியை படித்து முடித்தான். இதுவரை அவனைப் பற்றிய செய்திகளை பொருட்படுத்தாதவனுக்கு, இதில் யாதவியையும் சேர்த்து எழுதியிருந்தது அவனுக்கும் பிடிக்கவில்லை தான், ஆனால் அதில் எழுயியிருந்ததை போல் அவனது பார்வை எந்த பெண்கள் இடத்திலும் இருந்ததில்லை, அது யாதவியிடம் மட்டும் தான் எப்போதும் நிலைத்து நிற்கும் என்று நினைத்து தனக்குள்ளேயே சிரித்துக் கொண்டான்.

“உனக்கும் சுஜனாவிற்கும் கல்யாணம் பேசியிருக்க நேரத்துல நீ இப்படியெல்லாம் நடந்துக்கக் கூடாது சாத்விக், ஏற்கனவே நேற்று நடந்ததுக்கே நான் சுஜனா அப்பாவுக்கு என்ன பதில் சொல்லப் போறேன்னு தெரியல, இதுல நீ வேற யாதவியை இங்கு கூட்டிட்டு வரணும்னு சொல்ற, அது கண்டிப்பா நடக்கக் கூடாது.” என்று வசந்தன் கண்டிப்பாக கூறினார்.

அதில் சிறிது எரிச்சலான சாத்விக், “அப்பா யாதவி ரொம்ப நாள் கழிச்சி கிடைச்சிருக்கா, அவளை கூட்டிட்டு வந்து வச்சிக்கிற உரிமை பன்னீர் அங்கிளுக்கு இருக்கு, அதை நாம வேண்டாம்னு சொல்ல முடியாது.” என்றான்.

“அதை நான் வேண்டாம்னு சொல்லல, ஆனா யாதவி இந்த வீட்டுக்கு வரக் கூடாது அவ்வளவு தான், அப்புறம் சீக்கிரம் உனக்கும் சுஜனாவுக்கும்  எங்கேஜ்மெண்ட் நடக்கும், அதுக்குள்ள எந்த கிறுக்குத்தனமும் செய்யாம இரு,” என்றவர், பன்னீரையும் ஒருமுறை கோபமாக பார்த்துவிட்டுச் சென்றார்.

பன்னீர் பாவமாக சாத்விக்கை பார்க்க, “கவலைப்படாதீங்க அங்கிள். யாதவியோடு நீங்க இருக்க நல்ல வீடா பார்க்கிறேன்.” என்றவன்,

“நீங்க நினைக்கறதெல்லாம் நடக்காதுப்பா, நான் யாதவியை பார்த்துட்டேன். அவ என்னோட யாதவியாக தான் இன்னமும் இருக்கிறா ப்பா, அவளுக்கும் எனக்கும் தான் கல்யாணம்.” என்று மனதிற்குள் அவன் சொல்லிக் கொள்ள, விதியோ அவனை வேடிக்கையாக பார்த்து சிரித்தது.

காலையில்  செய்தித்தாளில் படித்த செய்தியை நினைத்து அலுவலகத்தில் விபாகரன் கோபமாக அமர்ந்திருந்தான். இதுபோல் யாதவியைப் பற்றி எந்த செய்தியும் வந்துவிடக் கூடாதென்று தான் அவளை இத்தனை நாள் ரகசியமாக அவன் தேடினான். ஆனால் இன்று இப்படி ஒரு செய்தி வந்ததை பார்த்தவனுக்கோ, பொது இடத்தில் எப்படி நடந்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பது சாத்விக்கிற்கு தெரியாதா? என்று அவன் மேல் கோபம் வந்தது.

அதையும் மீறி யாதவியை அங்கு வரவழைத்த ராகிணி மீதும் கோபம் வந்தது. ஏற்கனவே ராகிணியும் ரூபினியும் அவளை வேலைக்காரியாக நடத்துவதாக பாலா சொல்லக் கேட்டிருக்கிறானே,

யாதவி வேலைக்காரியா? நினைத்ததெல்லாம் நல்லப்படியாக நடந்திருந்தால் அவன் சாம்ராஜியத்திற்கு அவள் மகாராணி அல்லவா? ஆனால் எல்லாம் எளிதாக கிடைத்திருந்தால், தொழிலில் தனக்கென ஒரு சாம்ராஜ்ஜியத்தை அவனால் உருவாக்கியிருக்க முடியுமா? ஒன்றை இழந்து தானே ஒன்றை பெற வேண்டியிருக்கிறது. யாதவியின் புறக்கணிப்பு அவனை தொழிலில் தீவிரமாக ஈடுப்படுத்தியது. அதுதான் அவனது தற்போதைய உயரத்திற்கு காரணம்.

ஆனாலும் யாதவி மீது அவனுக்கு கோபம் வரவேயில்லை. இப்போதும் அவளை கஷ்டப்படுத்திய ராகிணியை அவன் தண்டிக்க நினைத்தான். ஆனால் எப்படி என்று தெரியவில்லை.

வேறு யாரக இருந்திருந்தாலும் தொழில் ரீதியாக அவர்களை முடக்கியிருப்பான். அதுதான் அவனுக்கு தெரியும், ஆனால் அவர் பாலாவின் மாமியார், பாலா தான் இப்போது அவர்களின் தொழில்களை பார்த்துக் கொள்கிறான். அதனால் அவனால் ஒன்றும் செய்ய முடியாமல் போனது. அப்படியும் விடாமல் அவர்களை பற்றிய தகவல்களை சேகரிக்க சொல்லியிருந்தான்.

அதற்கு பலனாக அவனது பி.ஏ ஒரு செய்தியை கொண்டு வந்தான். 

“சார் அவங்க பிஸ்னஸ் எல்லாம் பாலா சார் தான் பார்த்துகிறார். ஆனால் அடையார்ல அவங்களுக்குன்னு ஒரு ஜிம் இருக்கு, அதுக்கு பல வி.ஐ.பிஸ் தான் வருவாங்க, அதை முழுக்க பார்த்துப்பது ராகிணி மேடம் தான்,” என்று அவன் சொன்னதும்,

“அப்போ 24 மணி நேரத்துக்குள்ள அந்த ஜிம் இயங்கக் கூடாது. என்ன செய்யணுமோ செய்ங்க, ஆனா வேலையை சரியா முடிச்சுட்டு சொல்லுங்க,” என்று கட்டளையிட்டவன், அவன் வேலைகளை பார்க்க ஆரம்பித்தான்.

மையல் தொடரும்..