MMSV 11

Copyright ©️ 2019 - 2024 Ezhilanbu Novels. All rights reserved. According to Copyright act of India 1957, no part of the stories in this site may be reproduced, or stored in retrieval system, or transmitted in any form or by any means, electronic, mechanical, photocopying, recording, or otherwise, without express written permission of the admin and the authors.
- legal team, Ezhilanbu Novels

மையல் 11

துரிமா வெளியூரில் படப்பிடிப்பு முடிந்து வீட்டுக்கு வரும்போது நடுநிசி  ஆகியிருந்தது. நேராக புவனா வீட்டிற்கு தான் வந்தாள்.  காரில் கிளம்பியதும் பாலாவிற்கு மட்டும் தகவல் சொல்லியிருந்தாள்.

அதனால் புவனாவும் யாதவியும் உறங்கியிருக்க, அவள் வீட்டிற்குள் நுழையும்போது பாலா உறங்காமல் விழித்திருந்தான். ஆனால் அவள் வரவை கூட உணராமல் ஏதோ சிந்தனையில் மூழ்கியிருந்தான்,

“என்னண்ணா, அண்ணி வீட்டு ப்ராப்ளம் பத்தி யோசிச்சிட்டு இருக்கியா?” என்று கேட்டப்படி அவனது யோசனையை மதுரிமா கலைத்தாள்.

ரூபினி வீட்டு பிரச்சனையை தான் விபாகரன் தீர்த்து வைப்பதாக சொல்லிவிட்டானே அதனால், “பெரிய பிரச்சனை இல்லம்மா, சீக்கிரம் சரியாகிடும், விபா எல்லாம் பார்த்துக்கிறேன்னு சொல்லிட்டான்.” என்று அவன் சொன்னதும், விபாகரனது பெயரை கேட்டதில் அவள் முகம் மலர்ச்சியானது.

அவளது முகமலர்ச்சி அவனை ஏதோ செய்தது. சொல்லப்போனால் அவள் வரும்போது அவன் அவளைப்பற்றிய சிந்தனையில் தான் இருந்தான்.

மதுரிமாவிற்கு விபாகரனை வரனாக பார்க்கலாம் என்று பாலா முன்பு யோசித்து, அதை தன் அன்னையிடமும் சொல்லியிருந்தானே, அவளது திரை உலக வாழ்க்கையை நினைத்து அதிகம் அலட்டிக் கொள்ளாமல் தனிப்பட்ட முறையில் அவளை அதிக மகிழ்ச்சியோடு விபாகரனால் மட்டுமே வைத்துக் கொள்ள முடியும் என்பதை உணர்ந்து தான் பாலா இப்படி ஒரு முடிவை எடுத்திருந்தான்.

இருந்தும் எதுவும் முடிவாகாமல் தங்கையிடம் பேசக் கூடாது என்பதால், அன்னையிடம் மட்டும் சொல்லி அன்று விபாகரன் வீட்டிற்கு  மதுரிமாவையும் அழைத்துச் சென்றிருந்தான். 

ஆனால் அதுதான் தவறோ என்று இப்போது பாலா யோசித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனாக எதுவும் சொல்லாமலே விபாகரன் குறித்து தன் தங்கையின் மனதில் ஒரு சலனம் வந்ததை அவனால் உணர முடிந்தது. பார்ட்டியில் மதுவின் பார்வை விபாகரனையே சுற்றிக் கொண்டிருந்ததையும் அவளும் அவன் பின்னாலேயே சுற்றிக் கொண்டிருந்ததையும் அவன் கவனித்திருந்தான்.

அப்போது அது குறித்து அவன் மகிழ்ச்சியடைந்தான். தன் முடிவை தன் தங்கை மறுக்க போவதில்லை என்பதில் நிம்மதியடைந்தான். ஆனால் இப்போது அவனால் அப்படி மகிழ்ச்சியடைய  முடியவில்லை.

விபாகரனுக்கும் யாதவிக்குமான சம்பந்தம் குறித்து அவனுக்கு யோசனையாக இருந்தது. அதை சாதாரண ஒரு விஷயமாக எடுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை, வெறும் அன்பு மட்டுமே விபாகரனை யாதவிக்காக இந்த அளவுக்கு யோசிக்க வைத்திருக்காது என்பது அவனது புரிதல். யாதவி மீது விபாகரனுக்கு இருக்கும் அன்பு, காதலை தவிர வேறு மாதிரி கற்பனை செய்ய முடியவில்லை. 

வேறு மாதிரி அன்பாக, அதாவது நட்பு இல்லை சகோதர பாசமாக இருந்தால் நேற்று பார்ட்டியில் யாதவியை பார்த்த போதே விபாகரன் அவளை தனக்கு தெரிந்தவளாக காட்டிக் கொண்டிருப்பான். ஆனால் அவளை தெரியாத மாதிரியும் நடந்து,  கூடவே அவளுக்காக ஒரு சின்ன விஷயம் ஆகினும் தன் மாமியாருக்கு இப்படி ஒரு சிக்கலை ஏற்படுத்தியிருக்கிறான் என்றால், யாதவி மீது அவனுக்கு இருக்கும்  அன்புக்கு என்ன பெயராக இருக்கும் என்பதை கொஞ்சமே கொஞ்சமாக கனிக்க முடிந்தது. 

ஆனால் உண்மையில் இருவருக்கும் இருக்கும் சம்பந்தம் என்ன என்பதை இருவரில் ஒருவராவது வெளிப்படையாக சொல்ல வேண்டும், நடுவில் சாத்விக் வேறு இருக்கிறான். அவர்கள் விஷயம் என்ன என்பது தெரியும் வரை, யாதவியின் விஷயம் குறித்து குழப்பமாக இருப்பதால், நடந்தவைகளை மதுரிமாவிடம் தெரியப்படுத்திவிட்டால், அவளும் அவர்கள் விஷயம் குறித்து யோசித்து பார்ப்பாள் என்ற முடிவுக்கு பாலாவுக்கு வந்திருந்தான்.

அவன் யோசனையோடு இருக்கும்போதே மதுரிமா சமையலறைக்குச் சென்று பாலை சூடுபடுத்தி இரண்டு டம்ளர்களில் ஊற்றிக் கொண்டு வந்தவள், ஒன்றை எடுத்து பாலாவிற்கு கொடுத்துவிட்டு, இன்னொன்றை அவள் பருகினாள்.

“அண்ணி வீட்டு பிரச்சனையில்லைன்னா வேற என்ன யோசிச்சிட்டு இருந்தீங்க ண்ணா,” என்று பாலை பருகியப்படியே கேட்க, இதுதான் சமயம் விபாகரன் யாதவியை பற்றி சொல்லிவிட வேண்டும் என்று நினைத்த பாலா,

“எல்லாம் நம்ம தேவி பிரச்சனை தான் ம்மா, பிரச்சனைன்னு கூட சொல்லமுடியாது, தேவியோட கடந்த காலத்தை பத்தி தெரிஞ்சா தானே, ஒன்னும் தெரியாம இருக்கிறது தான் இங்க பிரச்சனையா இருக்கு, தினம் தேவி விஷயமா ஏதாச்சும் நடக்குது.” என்று கூறினான்.

“இன்னைக்கு சாத்விக் தேவி அப்பாவோட வந்து தேவியை கூப்பிட்டது  தானே ண்ணா, பெரியம்மா எல்லாம் சொன்னாங்க, சாத்விக்கிற்கும் தேவிக்கும் அப்படி என்ன சம்பந்தம் இருக்கும் என்பது தானே உங்கள் யோசனை.” என்றுக் கேட்க,

“அதுமட்டுமில்ல விபாவுக்கும் தேவிக்கும் என்ன சம்பந்தம் இதுவும் அது கூட சேருது.” என்றதும் அவள் புரியாத பார்வை பார்த்தாள்.

பின் இன்று நடந்த விஷயங்களை பாலா தெளிவாக சொல்லவும், மதுரிமாவிற்கும் கொஞ்சம் குழப்பமாக தான் இருந்தது. ஆனால் முழு விஷயத்தையும் அறியாமல் எதையாவது குழப்பிக் கொள்ளக் கூடாது என்பதால்,

“தேவி எல்லாம் தெளிவா சொல்ற வரைக்கும் நாம குழம்பிக்க வேண்டாம்னா, அவக்கிட்ட நடந்தது என்னன்னு கேட்போம்,” என்று அவள் கூறவும்,

“நான் கேட்டுப் பார்த்தேன் மது, ஆனா அவ எதுவும் சொல்லலை, நீயாவது அவக்கிட்ட கேட்டுப்பார்.” என்றான்.

“நான் யாதவிக்கிட்ட நேரம் பார்த்து பேசறேன். நீங்க கவலையை விடுங்க,” என்று அவனுக்கு ஆறுதல் கூறினாள்.

ரூபினி அவள் அன்னை வீட்டில் இருப்பதால், யாதவியும் எப்போதும் போல் துடிப்பாக இருக்காமல் சோர்ந்து காணப்பட்டதால் புவனா காலையில் வெகு சீக்கிரம் எழுந்து வேலைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, அப்போது தான் எழுந்து  வந்த மதுரிமாவை பார்த்து,

“நைட் எப்போ வந்த, ஏன் என்னை எழுப்பல,” என்றுக் கேட்டார்.

“உங்களை தொந்தரவு செய்ய வேண்டாம்னு தான் பெரியம்மா,” என்றவள், அவர் தந்த க்ரீன் டீயை வாங்கி பருகினாள்.

“தேவி என்ன இன்னும் எந்திரிச்சி வரலையா பெரியம்மா,”

“எங்க எப்போ பார்த்தாலும் ரூம்க்குள்ளேயே அடைஞ்சுக் கிடக்கிறா, அவ மனசுல என்ன இருக்குண்ணே தெரியல, எதுவும் சொல்ல மாட்டேங்கிறா, இதுல அவளோட அப்பா வந்து அவர் கூட அவளை இருக்கச் சொல்றார். ஆனா அதுக்கும் அவ பயப்பட்றா,” என்று புவனா புலம்ப,

“நான் கால்ஷீட் கொடுத்தப்படி ஷூட்டிங் முடிச்சு கொடுத்தாச்சு பெரியம்மா, இதோட அடுத்த கால்ஷீட் ஒரு மாசம் கழிச்சு தான், அதனால தேவியோட இருந்து அவளை பழைய தேவியா மாத்தறேன் ஓகே வா,” என்றவள்,

“சரி காபியை கொடுங்க தேவிக்கு கொடுத்துட்டு அவக்கிட்ட பேசிட்டு வரேன்.” என்று சொல்லி தேவியை பார்க்கப் போனாள். அப்போது தான் யாதவி எழுந்து குளித்துவிட்டு வரவும் மதுரிமா காபியோடு வரவும் சரியாக இருந்தது.

“குட்மார்னிங்” என்று சொல்லியப்படியே மதுரிமா அறைக்குள் வந்தாள்.

“குட்மார்னிங் மது, நைட் எப்போ வந்த?” என்று  யாதவி கேட்டாள்.

“நைட் வரும்போது மணி பனிரெண்டுக்கு மேல ஆகிடுச்சு,” என்றப்படியே கையிலிருந்த காபியை மதுரிமா யாதவியிடம் கொடுக்க, அவளும் அமைதியாக வாங்கிக் கொண்டாள்.

“தேவியோட வழக்கமான சிரிப்பு மிஸ்ஸிங், எப்பவும் க்ரீன் டீயோட வந்து காலையில் என்னை எழுப்பும் தேவியை ரொம்பவே இன்னைக்கு மிஸ் செய்தேன்.

அப்படி என்ன நடந்துச்சு, எதுக்காக என்னோட தேவி இப்படி முகத்தை தூக்கி வச்சிருக்கான்னு தெரியலையே,” என்று அவளாகவே பேசிக் கொண்ட மதுரிமா,

“நீ எதை நினைச்சு இப்படி கவலைப்பட்றன்னு எனக்கு தெரியல தேவி, உன்னோட கடந்த காலத்துல என்ன நடந்திருந்தாலும் உன்னை நாங்க விட்டுடமாட்டோம், ஆனா உன்னை திரும்ப சந்திச்சவங்க உன்கிட்ட அன்பா இருக்கப்போ, உனக்காக அக்கறை காண்பிக்கிறப்போ நீ எதுக்காக இப்படி முகத்தை தூக்கி வச்சிருக்கன்னு எனக்கு புரியல,” என்று அவள் இப்போது நேரடியாகவே தேவியை பார்த்துக் கேட்டாள்.

அதில் யாதவி மதுரிமாவை புரியாத பார்வை பார்க்க, “சாத்விக், விபாகரன் அப்புறம் உன்னோட அப்பா 3 பேரும் உன்கிட்ட அன்பும் அக்கறையும் தானே காட்றாங்க, அப்புறம் அவங்களையெல்லாம் விட்டு இன்னும் நீ எதுக்கு ஒதுங்கி இருக்க நினைக்கிற,” என்று மதுரிமா நேரடியாகவே விஷயத்திற்கு வந்தாள்.

எப்போது யாரையெல்லாம் சந்திக்க வேண்டாம் என்று நினைத்திருந்தாலோ, அவர்களையெல்லாம் மீண்டும் பார்த்தாளோ, அதுகுறித்து அவளின் கடந்த காலத்தில் என்ன நடந்திருக்கும் என்று இந்த வீட்டில் உள்ளவர்களின் மனதில் கேள்வி பிறந்ததோ, அப்போதே அனைத்தையும் இவர்களிடம் சொல்லிவிடுவது நல்லது என்று தான் யாதவி நினைத்தாள்.

நேற்று பாலா கேட்டபோதே சொல்லியிருப்பாள். ஆனால் அவன் ஆண் என்பதால் அவனிடம் சொல்ல தயக்கம் காட்டினாள். ஆனால் மது ஒரு நல்ல தோழி என்பதால் அவளிடம் தன் கடந்த காலத்தை சொல்ல நினைத்த யாதவி,

“என்னோட அப்பா இப்போ என்மேல பாசமா இருக்காருன்னா அவருக்கு இப்போ என்னால ஏதாவது காரியம் ஆகத்தான் இருக்கும் மது, அவரோடது போலியான அன்பு.

ஆனா சாத்விக் விபாகரனோட அன்பு உண்மையானது தான், ஆனா அவங்களோட அன்பை பெறும் தகுதி தான் எனக்கில்லை.

இப்போ நீ பார்க்கும் தேவி அன்பானவளா, பொறுப்பானவளா, பக்குவப்பட்டவளா இருக்கா, ஆனா 17 வயது முடிந்து 18 வயது ஆரம்பிச்ச அந்த பருவ வயதில் யாதவி பொறுப்பில்லாதவளா, எப்போதும் அலட்சியத்தோட மத்தவங்களை மதிக்காத ஒரு பெண்ணாக தான் இருந்தாள்.” என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்த யாதவி  கடந்த காலத்தை தன் மனக்கண்ணில் ஓட்டிப் பார்த்தாள்.

ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்பு,

பாண்டிச்சேரி

“யதும்மா மணி எட்டாகப் போகுது பாரு, காலேஜ்க்கு போக வேண்டாமா? எந்திரிம்மா,” என்று செல்லம் கொஞ்சிக் கொண்டிருந்த ரத்னா, 

பின் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அவரது பொறுமை பறந்து போய், “பொம்பளை பிள்ளையா கொஞ்சமாவது பொறுப்பா இருக்கீயா? இப்படி டெய்லி எட்டு மணிக்கு எழுந்து காலேஜ்க்கு கிளம்பினா என்ன அர்த்தம்? இதுவரைக்கும் எந்த டீச்சரும் உன்னை கேள்விக் கேக்கறதில்லையா? இல்லை கேட்டாலும், நான் இப்படி தான் இருப்பேன்னு திமிறு புடிச்சு திரியிறியா? 

ஒவ்வொரு வீட்ல பிள்ளைங்க எவ்வளவு பொறுப்பா இருக்குங்க, வீட்ல அம்மாவுக்கும் உதவியா இருக்குங்க, அதேசமயம் காலேஜ்க்கு போய் நல்லா படிக்கவும் செய்யுதுங்க, ஆனா என்னோட ராசியான்னு தெரியல, வந்ததும் சரியில்ல, வாச்சதும் சரியில்ல, நான் வாங்கி வந்த வரம் இப்படி போல,” என்று புலம்ப ஆரம்பித்துவிட்டார். 

ஆனால் அதற்கும்  அசராமல் இன்னும் உறக்கத்திலிருந்து எழுந்திருக்காமல் இருந்தாள் யாதவி.

“இப்போ தண்ணியை எடுத்துட்டு வந்து முகத்துல ஊத்தினா தான் எழுந்திருப்ப போல,” என்று தன் கடைசி ஆயுதத்தை ரத்னா சொன்னதும் தான், யாதவி படுக்கையை விட்டு எழுந்தாள்.

இதற்கு கூட அசராதவள் தான் அவள், ஆனால் எத்தனையோ முறை பேருக்கு சொல்லிக் கொண்டிருந்தவர் ஒருநாள் குளிர்ந்த தண்ணீரை கொண்டு வந்து அவள் மீது ஊற்றிவிட்டார். ஏற்கனவே அப்போது குளிர்காலம் வேறு, அதனால் திரும்ப அன்னை இப்படி ஏதாவது செய்துவிடுவார் என்பதாலேயே பயந்து எழுந்தாள்.

எப்போதோ உறக்கத்திலிருந்து விழித்துவிட்டாலும், தினம் அன்னையின் புலம்பலை கேட்பதே ஒரு சுகமாக இருக்கவே அப்படியே படுத்திருந்தாள் போல,

இவ்வளவு நேரம் புலம்பியவரா இவர் என்பது போல் ரத்னா மகளுக்கு பூஸ்ட் கலந்து கொண்டு வந்து கொடுக்க ரசித்து ருசித்து பருகிக் கொண்டிருந்தாள்.

ஒன்பது மணி கல்லூரிக்கு எட்டு மணிக்கு தான் விழிப்பவள், அப்போது கூட பரபரப்பாக கிளம்பாமல் நிறுத்தி நிதானாமாக தான் கிளம்புவாள். மகளை நினைத்து இப்போதே ரத்னாவிற்கு கவலையாக இருந்தது. சில சமயம் சில விஷயங்களில் பக்குவமாக நடந்து கொள்பவள், சில விஷயத்தில் அதிகபிரசங்கித்தனமாகவும் நடந்துக் கொள்வாள். எதிலும் எப்போதும் அவளிடம் ஒரு அலட்சியம் குடி கொண்டிருக்கும், ஆரம்பத்தில் அதிக செல்லம் கொடுத்து வளர்த்தது தான், இப்போது அவள் இப்படி இருக்கிறாளோ என்ற பயம் உண்டு. அதனால் சில விஷயங்களில் இப்போது அவளிடம் ரத்னா கண்டிப்பையும் காண்பிக்கிறார். அப்போதும் அவளது குணத்தில் மாற்றம் வரவில்லையே என்பது அவரது பெருங்கவலையாக இருந்தது.

திருமணம் ஆன சில வருடங்கள் பன்னீர் ஒழுங்காக தான் இருந்தார், பின் அவருக்கு இருந்த நண்பர்களின் சகவாசம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பொறுப்பற்றவராக மாறிக் கொண்டிருந்தார். பிறந்த வீடு, புகுந்த வீட்டு உறவினர்கள் எல்லம் ஒரளவுக்கு கௌரவமாக வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்க, இதில் பன்னீரால் இவர்களை அனைவரும் கொஞ்சம் கீழாக பார்க்க ஆரம்பித்திருந்தனர். இதில் உறவினர் ஒருவர் பிள்ளைகளோடு வெளிநாட்டிற்கு செல்வதால், அவர்களது வீட்டையும் நிலத்தையும் வேறொருவரிடம் ஒப்படைக்க மனமில்லாததால் ரத்னாவிற்காக பார்த்து அவர்களிடம் பொறுப்பை  ஒப்படைத்துச் சென்றார்.

அதுவரை பன்னீரின் பொறுப்பற்ற தன்மையால் குடும்பம் நடத்தவே கஷ்டமாக இருக்க, அவர்களின் தயவால் கொஞ்சம் வருமானம் கிடைக்க ரத்னா நிம்மதியாக குடும்பத்தை நடத்திக் கொண்டிருந்தார்.

திருமணம் ஆகி 3 வருடம் கழித்து தான் யாதவி பிறந்தாள். அப்போதே பன்னீரை பற்றி ஓரளவுக்கு தெரிந்துக் கொண்டதால் ரத்னா ஒரு குழந்தையோடு நிறுத்திக் கொண்டார். ஒரே குழந்தையாக இருக்கவே அவளை மிகவுமே செல்லமாக வளர்த்துவிட்டார். இதில் குடும்ப கஷ்டத்தை  மகளுக்கு  காண்பிக்காமலே வளர்த்தார்.  

இதில் உறவினர்களை நிலத்தை பார்த்துக் கொண்டு அவர்கள் வீட்டையே உபயோகித்ததால், கொஞ்சம் பெரிய வீடு என்பதால் யாதவியின் பத்தாம் வகுப்பு வரை அங்கு தான் இருந்தார்கள். அவர்களது சொந்த வீடு போலவே யாதவியும் பன்னீரும் பாவிக்க ஆரம்பித்திருந்தனர். 

இதில் பன்னீர் வெளிநாடு சென்றவர்கள் திரும்பி வரப் போகிறார்களா? என்பதால் அந்த நிலத்திலும் உரிமை இருப்பது போல் சில ஏமாற்று வேலைகளை செய்ய ஆரம்பிக்க, அது அந்த நிலத்தின் சொந்தக்காரருக்கு தெரிந்து, அந்த பொறுப்பை அவர்களிடம் இருந்து பறித்துக் கொண்டு அனுப்பிவிட்டார்.

பின் விழுப்புரத்தில் இருந்த அந்த கிராமத்திலிருந்து வந்தவர்கள் தான், பாண்டிச்சேரியில் ஒரு சின்ன வீடு வாடகைக்கு எடுத்து, இனி கணவனை நம்பினால் நடுத்தெருவுக்கு தான் வரவேண்டுமென்பதை உணர்ந்து அங்கேயே ஒரு பருப்பு கம்பெனியில் ரத்னா தனக்கென்று ஒரு வேலையை தேடிக் கொண்டார்.

தான் எத்தனை கஷ்டப்பட்டாலும் மகளை நல்லப்படியாக படிக்க வைத்து ஒரு நல்ல இடத்தில் அவளுக்கு திருமணம் முடிக்க வேண்டும் என்ற உந்துதலோடு இன்னும் கூடுதலாக கூட ரத்னா உழைத்துக் கொண்டிருந்தார்.

ஆனால் யாதவிக்கோ வசதியான வாழ்க்கை வாழ வேண்டும் என்ற கனவு பெரிதாக இருந்தது. இதுவரை இருந்ததற்கும் இப்போது இருக்கும் நிலையை அவள் வெறுத்தாள். படித்து வேலைக்கு சென்று பின் வசதியான வாழ்வு வாழ்வதெல்லாம் அவளை பொறுத்தவரை கொஞ்சம் கஷ்டமான விஷயம் தான், வீட்டு நிலைமையை மகளிடம் சொல்லாமல் வளர்த்தது ஒருபக்கம் என்றால், இப்போது அதை புரிந்துக் கொள்ளும் வயது வந்தாலும் பிறப்பிலேயே பன்னீரின் சில குணங்கள் அவளுக்கு இருந்ததாலோ என்னவோ உழைக்காமல் வரும் வசதியை நோக்கி அவளது கனவு நீண்டது.

யாதவி குளித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே சமையலை முடித்த ரத்னா, மகளுக்கும் தனக்கும் சாப்பாடை டப்பாவில் அடைத்தவர், தனக்கு மட்டும் கொஞ்சம் ஊறுகாய் எடுத்துக் கொண்டு, மகளுக்கு முட்டையில் ஆம்லெட் போடலாம் என்றால், வாங்கி வைத்த முட்டை தீர்ந்து போனதை பார்த்து, அவர்கள் வீட்டிற்கு ரெண்டு வீடு தள்ளி இருக்கும் கடையில் முட்டை வாங்கச் சென்றார்.

மனைவி இப்படி வீட்டை விட்டு வெளியேறியதும் பன்னீர் மகளை தேடி வர, அவளோ அப்போது தான் குளித்துவிட்டு வந்து முக அலங்காரம் செய்து கொண்டிருந்தாள்.

“யதும்மா,” என்ற அவரது செல்ல அழைப்பிலேயே அவர் எதற்காக அழைக்கிறார் என்பதை அவள் தெரிந்துக் கொண்டாள்.

“என்ன வேணும் ப்பா,”

“யதும்மா இன்னைக்கு தயாரிப்பாளர் வசந்தன் பாண்டிச்சேரிக்கு வந்திருக்காராம், அவரை பார்க்க அப்பாயின்மெண்ட் கூட வாங்கிட்டேன். சாயந்தரம் காலேஜ்ல இருந்து சீக்கிரம் வந்தா போய் பார்த்துட்டு வரலாம் வர்றியா?”

“இல்ல நான் வர மாட்டேன். போனமுறை நான் வந்தா எனக்கு அனார்கலி புல் சுடிதார் வாங்கித்தரணும்னு சொன்னேனா இல்லையா? ஆனா இதுவரைக்கும் நீ வாங்கித் தரவே இல்லை.”

“ரெண்டுமுறை ரேஸ்க்கு போய் நஷ்டம் தாண்டா யதும்மா, அடுத்த முறை கண்டிப்பா விட்டத பிடிச்சிடுவேன். அப்போ அப்பா உனக்கு சுடிதார் வாங்கித் தரேன்.”

“இல்லை எனக்கு இப்போ அந்த சுடிதார் வேண்டாம், அதுக்கு பதிலா புதுசா லெகங்கான்னு ஒரு ட்ரஸ் வந்திருக்கு, கிராண்டா வாங்கணும்னா எப்படியும் 4,000 ஆகும் வாங்கித் தர்றீயா?”

“கண்டிப்பா வாங்கித் தரேன். அப்போ சாயந்தரம் என்கூட வருவல்ல,”

“சாயந்தரம் கடைசி பீரியட் கட் அடிச்சிட்டு வரேன். காலேஜ் பக்கம் வந்து நில்லு.”

“என் தங்கம், வசந்தனுக்கு மட்டும் உன்னை பிடிச்சிட்டா நீ அவரோட அடுத்த படத்தில் ஹீரோயினி தான், சரி அம்மாக்கிட்ட இதைப்பத்தி சொல்லிடாத,” என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்த போதே ரத்னா கடைக்கு போனவர் வீட்டுக்குள் நுழைந்தார்.

கணவனும் மகளும் பேசியது அவருக்கு கேட்கவில்லையென்றாலும் இருவரும் ஒன்றாக நிற்பதை பார்த்தே அவருக்கு உள்ளுக்குள் பயம் வந்தது.

மனைவியின் அரவம் தெரிந்ததும் பன்னீர் அங்கிருந்து சென்றுவிட, “அந்த மனுஷன் என்னடி உன்கிட்ட சொன்னாரு,” என்று ரத்னா யாதவியிடம் கேட்க,

“உன்னை காணுமேன்னு கேட்டாரும்மா,” என்று யாதவியும் சமாளித்தாள்.

ஆனாலும் யாதவி சொன்னதை ரத்னா நம்பவில்லை. “இங்கப்பாரு காலேஜ் போனோமா வீடு வந்தோமான்னு இருக்கணும், அதைவிட்டுட்டு அந்த மனுஷன் கூப்பிட்டாருன்னு எங்கேயாச்சும் போன அப்புறம் என்ன நடக்கும்னு எனக்கு தெரியாது. அப்புறம் உங்கம்மாவை வேற மாதிரி தான் பார்ப்ப புரிஞ்சுதா?” என்று மிரட்டியவர்,

வேகமாக ஒரு ஆம்லெட்டை போட்டு அதையும் டப்பாவில் வைத்து யாதவியிடம் கொடுத்து, “ம்ம் மணியாகுது பார் சீக்கிரம் கிளம்பு.” என்று அவசரப்படுத்தினார்.

“அம்மா முதல் செமஸ்டர் எக்சாம் வரப்போகுது. அதுக்கு எக்சாம் பீஸ் கட்டணும்,” என்றவள், அந்த தொகையை சொல்லிக் கேட்க,

“இவ்வளவு ஆகுமா? சரி ஏற்பாடு செய்றேன். அந்த மனுஷன்க்கிட்ட இது வேணும் அது வேணும்னு கேட்டு ட்ர்ஸ், கவரிங் நகைன்னு வாங்கிறியே, அதுக்கு பதிலா பணமா கேட்டு வாங்கலாமில்ல,” என்று ரத்னா கேட்க,

“ஆமாம் அவரு சும்மா தூக்கி கொடுத்துட்டாலும், அதுவும் பணமா? அவர் எங்க கூப்பிட்டாலும் போகாதன்னு சொல்ற, அப்புறம் அவர்க்கிட்ட கேளுன்னு சொல்ற,” என்று அவள் கேட்க,

“அம்மா தாயே நீ அவர்க்கிட்ட எதுவும் கேக்கவும் வேண்டாம், அவர் கூப்பிட்டா எங்கேயும் போகவும் வேண்டாம், ஒழுங்கா காலேஜ்க்கு போ. நான் பணத்துக்கு ஏற்பாடு செய்கிறேன்.” என்று சொல்லி அனுப்பி வைத்தார்.

அதன்பின் “இனி இந்த டைரக்டரை பார்க்கிறேன். அந்த ப்ரோட்யூசரை பார்க்கிறேன்னு பிள்ளையை எங்கேயாச்சும் அழைச்சிட்டு போன, என்னை மனுஷியா பார்க்க மாட்ட சொல்லிட்டேன். நமக்கு இந்த சினிமால்லாம் ஒத்து வராது, அதனால பிள்ளையை நிம்மதியா படிக்க விடு, இந்த சினிமாக்குள்ள போனா நம்ம பொண்ணு வாழ்க்கையே நாசமாகிடும், சொல்றதை புரிஞ்சு நடந்துக்கோ,” என்று பன்னீரிடம் புலம்பிய ரத்னா அவரை நன்றாக திட்டி தீர்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

ஆனால் அதையெல்லாம் பன்னீர் பொருட்டாகவே நினைக்க மாட்டார். தன் நண்பன் பூபதி அவன் மகளை கதாநாயகியாக ஆக்கியது போல், அழகாக, வெள்ளையாக, பதுமை போல் இருக்கும் தன் மகளையும் கதாநாயகியாக ஆக்க வேண்டும் என்ற வெறியோடு இருந்தார். அப்போது தானே அவரும் சுகபோகமாக வாழலாம்.

கணவன் சம்பாதிக்காமல் பொறுப்பில்லாமல் சுற்றி கொண்டிருந்தாலும், ஒரு ஆண் துணை வேண்டுமே என்று தான் ரத்னா பன்னீரின் எத்தனையோ செயல்களை பொறுத்து போய் கொண்டிருக்கிறாள். ஆனால் இப்போது யாதவியை நடிகையாக்க வேண்டுமென்ற வெறியோடு இருப்பதை அறிந்த ரத்னாவிற்கு இப்போதெல்லாம் பயத்தில் நன்றாக உறக்கம் கூட வருவதில்லை.

யாதவியாவது புரிந்து நடந்துக் கொண்டால் பரவாயில்லை. ஆனால் குடும்ப வறுமை காரணமாக யாதவிக்கு இருக்கும் சின்ன சின்ன ஆசைகளை ரத்னா நிராகரிப்பதால், தந்தையிடம் அதை லஞ்சமாக பெற்றுக் கொண்டு அவள் பன்னீருக்கு ஒத்துழைப்பு கொடுப்பதால், யாதவியின் எதிர்காலம் குறித்த கவலை ரத்னாவிற்கு பெரிதாக இருந்தது. மனதில் பாரம் ஏற வேலைக்கு கிளம்பிச் சென்றார்.

மையல் தொடரும்..