29) என்னுயிர் நீதானே | Ezhilanbu Novels/Nandhavanam

29) என்னுயிர் நீதானே

Aarudhra jeevitha

✍️
Writer
💖என்னுயிர்💞

அருண் அங்கு வந்து பார்க்க கார் தரைமட்டமாக இருந்தது சிறிது நேரம் கழித்து ஆம்புலன்ஸ் வந்து சிவானி அவள் தாய் மற்றும் தந்தை சிறை மருத்துவமனையில் அனுமதிக்க..

நீண்ட நேரமாக அவர்களுக்கு சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டு இருக்ககையில் ஷரண்யா குழந்தையுடன் அழுது கொண்டிருந்தான் அருண் ஷிவானி அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கும் அறையின் வெளியே இருக்கும் நாற்காலியில் தலையை பிடித்துக்கொண்டு அமர்ந்து கொண்டு இருந்தான்.....

சிறுது நேரம் கழித்து மருத்துவர் கவலையுடன் வருவதைப் பார்த்த ஷரண்யாவிற்கு மனம் பதட்டமாக இருந்தது....

எங்களை மன்னிச்சிடுங்க உங்க அம்மா அப்பா வ எவ்வளவு சிகிச்சை அளித்தும் அவர்களை காப்பாத்த முடியாம போயிடுச்சு ஆனால் ஷிவானி உயிரோட இருக்காங்க ஆனா அவங்க கோமாவுக்கு போயிட்டாங்க....

ஷரண்யா தரையில் அமர்ந்து கொண்டு அம்மா அப்பா என்று கதறி அழ ஆரம்பித்துவிட்டாள் அருண் குழந்தையை தன்னிடம் வாங்கிக்கொண்டு செவிலியரிடம் கொடுத்துவிட்டு சரண்யாவை சமாதானம் செய்தான் இல்ல அருண் சார் என்னை எவ்வளவு சமாதானம் செய்ய அழுகைய கட்டுப்படுத்த முடியாது எங்க அம்மா அப்பா பாவம்...

என்ன பண்றது சரண்யா எதிர் பார்க்காத நேரம் விபத்து நடந்து இருக்கு நம்ம கொஞ்சம் முன்னெச்சரிக்கையாக இருந்திருக்கலாம்....

இல்ல ஆருண் சார் கண்டிப்பா இந்த விபத்தை அந்த ஹரிஷ் தான் பண்ணி இருப்பான் அவனோட கொலவெறி பார்வ இன்னும் என் கண்ணு முன்னாடி நிக்குது....

என்ன சொல்ற சரண்யா ஹரிஷ் இதெல்லாம் பண்ணானா எப்படி....

ஷிவானிக்கு குழந்தை பிறந்து மறுநாள் நீங்க வீட்டுக்கு போய்ட்டீங்க things எதுத்தி வர போனீங்க அப்பா நான் அம்மா பேசிக்கிட்டு இருந்தோம் அப்போ ஹரிஷ் வந்தா எப்படி விஷயம் தெரிஞ்சு இருக்கு அப்போ தான் தெரிஞ்சது அவ ஒரு ஆள வெச்சு இருக்கா நம்பள நோட் பண்ணி இருக்கான்னு குழந்தை வேணும் எனக்கு என் குழந்தையைக் கூட அவன் தானே சொத்துக்கு வாரிசு சீக்கிரமாக வந்து எல்லாம் எழுதிக் கொடு சொல்லிட்டு ரொம்ப பேசினா அப்பவே நான் ரொம்ப திட்டி அனுப்பிட்டேன்::
அப்போ பக்கத்துல இருக்குறவங்களை எனக்கு சப்போர்ட்டுக்கு வந்தாங்க போலீஸ்க்கு போன் பண்ணு சொல்லிட்டு இருக்காங்க அப்புறமா அவன் கிளம்பிட்டான் போகும்போது ஒரு பார்வை பார்த்தான் கடைசி ஒரு வார்த்தைகூட சொல்லிட்டு போனா சத்தியமா நீ நிம்மதியா இருக்க முடியாது மிகப்பெரிய பேரதிர்ச்சி உனக்காக காத்துகிட்டு இருக்கு சரண்யா அப்படின்னு சொல்லிட்டு போனா....

ஏய் சரண்யா என் கிட்ட ஒரு வார்த்தை சொல்லி இருக்கலாம் இல்ல நான் ஒரு வழி பார்த்திருப்பேன் இப்ப பாத்தியா அம்மா அப்பா ரெண்டு பேரும் இறந்து போயிருந்தது உயிரோடு இருந்தும்....

மன்னிச்சிடுங்க நான் சொல்லி இருக்கணும் அம்மா அப்பா தான் அவன் கெடக்குறான் அருண் கிட்ட சொன்னா அவன் தான் டென்ஷனா வா ன்னு சொல்லிட்டு விட சொல்லிட்டாங்க ஆனா விபரீத இவ்வளவு பெருசா இருக்கும்னு நினைச்சு கூட பாக்கல என்ன மன்னிச்சிடுங்க அருண் சார்....

விடு சரண்யா எல்லாம் கடவுள் பாத்துப்பார்...

சரண்யா அருணை வித்தியாசமாக பார்க்க.....

என்ன சரண்யா கடவுள் பாத்துப்பார் சொன்ன ஆச்சரியமா இருக்கா...

ஆம் என்று தலையாட்ட

என்ன பண்றது என் ஷிவானி கடவுள் கடவுள் நம்பினா..
அந்த கடவுளே இந்த நிலைமைக்கு கொண்டு வந்தாரே அவருடைய இனிமே அவளுடைய வேண்டுதல நான்தான் பண்ணிஆகணும் :

கொஞ்ச நாளைக்கு நாம வேற ஊர்ல இருக்கலாம் அதுக்கு அப்புறம் நம்ம மும்பைக்கு வந்து விடலாம்....

சரண்யா முதலில் குழந்தையை எடுத்துக்கொண்டு ஷிவானி அறைக்கு சென்று அருகிலிருக்கும் நாற்காலியில் அதில் அமர்ந்து இங்க பாரு நான் உன் வாழ்க்கையில் வந்து உனக்கு நிறைய பண்ணிட்டேன் அந்த பாவத்துக்கு பிராயச்சித்தமாக உன்ன விட்டு போக போறேன் அதுவும் இந்த குழந்தையோட.
என்னால தான் உங்களை சுற்றி மாறிச்சு இந்த குழந்தையை உனக்கு பாரமாக விரும்பல இனிமே இவ என்னொட பயனாய் என்கூட இருக்கட்டும் ...

சரண்யா வெளியே வந்தவுடன் அருண் உள்ளே சென்று தன் காதலை ஷிவானி க்கு சொல்லி அழுது புலம்பிக் கொண்டிருந்தான் நீண்ட நேரம் கழித்து பின் வெளியே வரும்பொழுது சரண்யா அங்கு இல்லை எங்கே தேடும்போதுதான் செவிலியர் உங்க குழந்தையோட வெளியே போய்ட்டாங்க எங்கனு தெரியலை என்று சொல்லி விட அவன் வீட்டுக்குதான் சென்றிருப்பாள் என்று விட்டுவிட்டார் நீண்ட நேரமாகியும் சிவானி மருத்துவமனைக்கு வராததால் ஏதோ பிரச்சனை என்று எண்ணி வீட்டுக்கு சென்றால் பக்கத்தில் வீட்டில் இருந்த
பெண்மணி அவள் டாக்ஸி புக் செய்து குழந்தையோடு சென்றுவிட்டால் என்று சொல்ல அவனுக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது சிவானி விட்டு இவள் எப்படி தான் செல்ல மனம் இருக்கிறது என்று புலம்பி தள்ளினார் மேலும் குழந்தைகள் கையில் பச்சைக் குழந்தையை வைத்து அந்தப் பெண் என்ன செய்வாள் என்று மனம் பதைபதைத்தது இருந்தும் மனம் உறுதி கொண்டு தன் நண்பன் உதவியோடு பஸ் நிலையம் ரயில்வே நிலையம் என்று தேட பயனில்லை.....

ஒரு மாதமாகியும் சரண்யாவிடம் இருந்து ஒரு தகவலும் வரவில்லை பிறகு அவனுக்கு ஒரு போன் வந்தது எழுத்து பேசும்பொழுது சரண்யா பேசினாள்....

சரண்யா எப்படி இருக்க நல்லா இருக்கியா பாப்பா எப்படி இருக்கா எவ்ளோ நாளாச்சு ஏன் என்கிட்ட சொல்லாம எங்க போன நீ

என்று அருண் தன் பக்கம் சொல்லிக்கொண்டே போக ...

சரண்யா இருங்க நான் சொல்றத மட்டும் கேளுங்க நான் சென்னைக்கு வந்து இருக்க என் காலேஜ் பிரண்டு தான் அவளோட மாமா ஸ்கூல் இருக்கு அங்க டீச்சராக வேலை சேர போர..
ஒரு மாசமா எங்கள தேடி கிட்டு இருப்பீங்க தெரியும் இனி பிரச்சினை இல்லை எனக்கு ஒரு அடையாளம் கிடைத்தது இனிமே நான் டீச்சர் வேலை எல்லாம் பாக்க போறேன் குழந்தை பத்திரமா பார்த்துக்குங்க சிவா நல்லபடியா பாத்துக்கோங்க இனி நான் வாழ்க்கையில் வரமாட்டேன் நான் வந்தாலே அவளுக்கு பிரச்சனைதான் பத்திரமா பாத்துக்கோங்க : ஷிவானி எப்படி இருக்கா....

அவ நல்லா இருக்கா அண்ணா சரண்யா இது உன் நம்பர் தானே உன் அக்கவுண்ட் நம்பர் செண்ட் பண்ணு நான் உனக்கு கண்டிப்பா மாசம் மாசம் பணம் அனுப்ப நீ வேணா சொன்னால் நான் அனுப்பனும் அது என்னோட கடமை என உன்கிட்ட என் பையன் வளர்கிறான் அவனோட அப்பா என் கடமையை நான் செயனும்....

சிவானி குணமாகி வந்த குழந்தை வேணும் கிடைக்குமா தரமாட்டேன் என இவை எனக்கு ஒரு மாசம் இருந்தாலும் என்னோட பையன் வளர்ந்து விட்டான் இனி நான் யாருக்கும் தர முடியாது....

அருண் எதுவும் சொல்லவில்லை உன் விருப்பம் சரண்யா உன் கிட்ட இருந்தா அவன் நல்ல படியா தான் வருவான் என்று தன் கால்லை கட் செய்துவிட்டான் சரண்யா ஒரு மாதம் தன் தோழியின் வீட்டில் தான் வசித்து சென்னையில் அவள் ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் வேலை பார்த்து கொண்டு இருக்கிறாள்..


நீண்ட நாட்களாக அவரிடம் இருக்க முடியவில்லை அதனால் தான் சரண்யா அவளின் உதவியோடு ஒரு தனியார் பள்ளியில் ஆசிரியர் பணி தேடினால் அது கிடைத்துவிட்டது தனியாக வீடு வாடகை எடுத்து அந்த மாமி மிகவும் நல்லவர் சரண்யா வேலைக்கு சென்று விட்டால் குழந்தை அவர் பொறுப்பில் பத்திரமாக பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் சென்று தன் வீட்டில் உணவும் சமைத்து தந்தாள்...
குழந்தைக்கு ஒரு அழகிய பெயர் வைத்தால் தன் பெயரும் வினோத் பெயரும் இணைந்து இருக்க வேண்டும் என்று ஆசை கொண்டு வினோஷரண் என்று பெயர்.....

ஷிவானியின் நட்பின் தியாகம் சரண்யாவின் பொறுப்பு அனைத்தையும் எண்ணி வினோத் பெருமிதம் கொண்டான் விளையாட்டுத்தனமாக சுட்டித்தனம் இருக்கும் சரண்யா ஒரு குழந்தை வந்தவுடன் பொறுப்பாக மாறி ஒரு நல்ல தாயாக விளங்குவது நினைத்து பெருமை கொண்டான்.....

ஒரு ஓசை கேட்டு திரும்பிப் பார்க்கையில் அங்கே குழந்தை தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது வினோத் அவளை தூக்கிக்கொண்டு பால்கனிக்கு சென்று சமாதானம் செய்து முடித்தான்...

அருகே இருக்கும் பால்கனியில் அங்கே சரண்யா நின்று கொண்டிருந்தால் அவளைப் பார்த்து இன்னும் தூங்கலையா என்று கேட்க இல்ல இப்பதான் பசங்கள தூங்க வைத்தேன் நான் சும்மா காத்து வாங்க வந்து என்று சொன்னார் அப்பொழுது இங்க வா என்று அழைக்க அவன் அறைக்குள் வந்து பால்கனி க்கு வர ...

குழந்தையை கட்டிலில் உறங்க வைத்துவிட்டு பால்கனி இருக்கும் சோப்ஆயில் சரண்யாவை தன் மடியில் படுக்க வைத்து நன்றாக உறங்க வைத்தான் பிறகுஅவனும் உறங்கி விட்டான்...

தொடரும்.....

,

,
 

Latest profile posts

Good morning Friends 😃😃😃
காதல் சிறகைத் தாராயோ -1 பதிவிடப்பட்டது. எனக்கு மட்டும் இல்லை எல்லாருக்கும் கமென்ட் செய்யுங்க.
Thread 'காதல் சிறகைத் தாராயோ -1' https://ezhilanbunovels.com/nandhavanam/index.php?threads/காதல்-சிறகைத்-தாராயோ-1.812/
இன்று திருமண பந்தத்தில் அடியெடுத்து வைக்கும் நம் தள எழுத்தாளர் நித்யா மாரியப்பனுக்கு மனப்பூர்வமான வாழ்த்துகள்.💐💐💐
ஹாய் ஃப்ரெண்ட்ஸ் பயணங்கள் தொடரும்... கதையின் அடுத்த அத்தியாயம்.
ஹாய் ஃப்ரெண்ட்ஸ்😍
வந்தாயே மழையென நீயும் II-38👇

"கண்டுகொண்டேன் கண்டுகொண்டேன் "அடுத்த அத்தியாயங்கள் பதித்துவிட்டேன் படித்துவிட்டு உங்கள் கருத்துக்களை சொல்லுங்க சகோஸ் 🤗🤗😊

New Episodes Thread

Top Bottom