உன்னோடு நானிருந்த ஒவ்வொரு மணித்துளியும் - 5

Viba Visha

✍️
Writer
EPISODE - 5

ஆழ்ந்த நீல நிறப் பேராழியில் ஒற்றையாய் தனித்து மிதந்து கொண்டிருந்தது அந்தச் சொகுசுக் கப்பல். அதன் மேல் தளத்தில் இருந்த நீச்சல் குளத்திற்குச் செல்ல கீழ்த்தளத்திலிருந்து மேலே வந்து கொண்டிருந்தான் அவன்.

அந்த மேல்தளத்தைச் சுற்றிலும் சில பணிப்பெண்களும், அவனது அடியாட்களும், இன்னும் கூடவே இரவு நேர ஒற்றர்களாய் விண்மீன் கூட்டங்களும் வான் நிறைந்து காணப்பட்டன.

கையிலிருந்த பானத்தைப் பருகிக் கொண்டே படியேறி வந்தவனை, இரு விழிகள் மிரட்சியுடன் நோக்கின. அப்படி மிரட்சியுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அந்த விழிகளுக்குச் சொந்தக்காரன், தனது கையை இறுக்கப் பற்றிச் சிறை செய்திருந்த அந்த அடியாட்களிடமிருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொள்ளப் பலத்த முயற்சி மேற்கொண்டபடி இருந்தான்.

சட்டென அங்கு வந்தவனின் விழியசைவில், தாங்கள் சிறைபிடித்திருந்தவனின் கரத்தை அந்த அடியாட்கள் விடுவிக்க, சிறைப்பட்டிருந்தவனோ.. ஓடி வந்து அவனருகே நின்றபடி,

"பாஸ்.. பாஸ்.. என் மேல எந்தத் தப்பும் இல்ல பாஸ்.. இவங்க ஏன் என்ன இப்படி நடத்துறாங்கன்னு எனக்குச் சுத்தமா புரியல." என்றான் பதறியபடி.

மெதுவாகப் பானத்தை அருந்தியவாறே அவனை மேலிருந்து கீழ் நோக்கிய அவர்களின் தலைவன்.. "ஹ்ம்ம்.. அப்படியா? நீ எந்தத் தப்புமே செய்யலையா?" என்றான் அமைதியான குரலில்.

அதற்கு மற்றவனோ.."ஆமாம் பாஸ். உங்களுக்கு எதிரா நான் என்ன தப்புச் செய்திருக்க முடியும்? உங்களோட ஆரம்பக் காலத்துல இருந்தே உங்க கூட இருக்கறவன் நான். என் மேல நம்பிக்கை இல்லையா? என்ன ஏன் பாஸ் இப்படி அரெஸ்ட் பண்ணி அழைச்சுட்டு வந்திருக்காங்க?" என்று அந்தச் சிறைப்பட்டவன் பரிதாபமாய்க் கேட்க, அவனை "விமல்" என்று அழைத்துத் தடுத்தான் அந்தத் தலைவன்.

இவனும் தனது பேச்சை நிறுத்தி விட்டு, அவனைப் பயத்துடன் ஏறெடுத்துப் பார்க்க..

"விமல்.. உனக்கு ஒரு சின்னக் கதை சொல்லறேன். கேட்கறியா?" என்றான் அவன்.

அதற்கு விமலும் ஆமோதிப்பாய்த் தலையசைக்க,

"கொஞ்ச காலத்துக்கு முன்னாடி ஒரு கண்ணியமான, ரொம்பவே சின்சியரான ஒரு போலீஸ் ஆபிசர் இருந்தாராம். அவருக்கு ஒண்ணே ஒன்னு.. கண்ணே கண்ணுன்னு, ஒரு மகனாம்.

அந்தப் போலீசும் தன் மகன் மேல ரொம்பவே பாசத்தைப் பொழிஞ்சு வளர்த்தாராம். அவனையும் தன்னைப் போலவே ஒரு போலீஸ் ஆபிசரா ஆக்கணும்னு ரொம்ப ரொம்ப ஆசைபட்டாராம். ஆனா, யார் கண்ணு பட்டுச்சோ தெரில, அந்தப் பையனுக்குப் படிப்பு மட்டும் சுத்தமா வரவே இல்லையாம்.

அதனால மாசத்துல பாதி நாள் அவன் பள்ளிக்கூடம் போகமாட்டானாம். அப்படியான சமயத்துல ஸ்கூலுக்கே போகாம ஊர் சுத்திட்டு இருக்கற மத்த பசங்க கூடச் சேர்ந்து அவனும் ஊர் சுத்த ஆரம்பிச்சானாம். இதைத் தெரிஞ்ச அந்தப் போலீஸ் அப்பா.. சரி இவன இப்படியே விட்டா சரிப்பட்டு வரமாட்டான்னு நினச்சு, அவனைத் தினமும் தன் கூடப் போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்குக் கூட்டிட்டுப் போனாராம்.

அங்க போய் அங்கிருந்த திருடனுங்களை எல்லாம் சுட்டி காண்பிச்சு, அவங்க எல்லாம் எப்படி எப்படித் திருடுவாங்க.. எந்த மாதிரி போலீசையே ஏமாத்துவாங்க, எப்படியெல்லாம் கொள்ளையடிப்பாங்க, போலீஸ்கிட்ட இருந்து எப்படியெல்லாம் தப்பிப்பாங்க.. அவங்களை எல்லாம் போலீஸ் எந்த மாதிரி பிளான் போட்டு பிடிப்பாங்கன்னு ஒவ்வொண்ணா சொல்லுவாராம்.

இந்தக் கதையெல்லாம் கேட்டு தெரிஞ்சுக்கிட்ட பையனுக்குப் போலீசை விட, திருடனுங்க மேல ஈர்ப்பு அதிகமாச்சாம்.

அவன் பெருசானதுக்கு அப்பறம் அவனோட அப்பா, இந்தப் பையனை போலீசாக்க தான் முடில, சரி போலீஸ் இன்போர்மரா ஆக்கிடலாம்னு நினச்சு அவனை இன்பார்மராவும் மாத்தினாராம்.

அந்த நேரத்துல தான் அந்தப் பையனுக்கு நிறைய ரௌடிங்க, கடத்தல்காரங்க கூடவெல்லாம் தொடர்பு ஏற்பட்டுச்சாம்.

நாளடைவில, போலீசை பற்றியும், அவங்களோட திறமையையும் நுணுக்கமா புரிஞ்சுக்கிட்ட அந்தப் பையன்.. கொஞ்சம் கொஞ்சமா ரௌடியா மாற ஆரம்பிச்சானாம்.

ஒரு கட்டத்துல பலப்பல கள்ளக்கடத்தல் வேலையெல்லாம் செஞ்சானாம்..

ஆனாலும் இப்படியெல்லாம் செய்யறது அந்தப் பையன் தான்னு வெளில யாருக்கும் தெரியலையாம்.

அதனால இப்படி ஒருத்தன் வளர்ந்துட்டு வரான்னு இந்த உலகத்துக்குக் காண்பிக்கனும்னு நினைச்ச அந்தப் பையன் என்ன பண்ணினான் தெரியுமா?

மும்பை பெருநகரத்தோட அரசாங்கத்துக்குச் சொந்தமான பணத்தைப் பப்ளிக்கா கடத்தினானாம். அதுல இருந்து அவன் யாரு, அவன் பேர் என்னன்னு மொத்த இந்தியாவும் தேட ஆரம்பிச்சுதாம்.." என்று கூறி முடித்த அவன், அந்த விமலைப் பார்த்து, "உனக்குத் தெரியுமா விமல்? யார் அந்தப் பையன்னு?" என்று கேட்க, சற்று மிடறு விழுங்கிய அவன், திணறிய குரலில்..

"நீங்க.. அது நீங்க தான் பாஸ்.." என்றான்.

அவன் அவ்வாறு கூறியது தான் தாமதம்.. பளாரென்ற ஒரு அறை விமலின் கன்னத்தில் பட்டு, அவனது உதடு கிழிந்து ரத்தம் வழிந்தது. கண்களில் பயத்துடன் அலறிக்கொண்டே கீழே விழுந்த அவனைத் தூக்கி நிமிர்ந்தினர் அங்கிருந்த ஆட்கள்.

அவர்களின் தலைவனும், சாவதானமாக மற்றொரு மிடறு பானத்தைப் பருகியபடி.. "ஹ்ம்ம்.. நான் தான் அந்தப் பையன்.. போலிஸ் இன்பார்மராவும் இதுக்கு முன்னாடி இருந்துருக்கேன்.

ஒரு போலீஸ் இன்பார்மர் என்னவெல்லாம் செய்வான்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும். அப்படிப்பட்ட என்னை, நீ.. போலீசோட இன்பார்மரான நீ.. ஏமாத்த முடியும் நினச்சுட்டியா?" என்று மிகச் சன்னமாய் ஒரு சிரிப்புச் சிரித்தான்.

அந்தச் சிரிப்பின் பின் இருந்த வன்மமும், வஞ்சமும், எதிரில் இருந்த விமலுக்குச் சரியாகவே கடத்தப்பட, அவனது அலறல் அதிகமாகி..

"ஐயோ பாஸ்.. பாஸ்.. என்ன விட்ருங்க பாஸ்.. ஏதோ புத்தி கெட்டுப் போய் நான் அப்படி நடந்துக்கிட்டேன். என்ன தயவுசெஞ்சு மன்னிச்சுடுங்க பாஸ்.." என்று அழுதுகொண்டே அவனின் காலைப் பற்றினான்.

மீண்டும் அந்தத் தலைவனின் பார்வையில் அவனைத் தூக்கிப் பிடித்தனர் அடியாட்கள்.

"உன்கிட்ட நான் ஏன் செஞ்ச? எதுக்குச் செஞ்சேன்னு கேட்கவே இல்லையே?" என்று கூறிவிட்டு, அவன் கையிலிருந்த மீதி பானத்தையும் கடைசிச் சொட்டு வரை மிடறு விடாது குடித்தவன், அந்தக் கோப்பையை அருகிலிருந்த பணிப்பெண்ணிடம் கொடுத்துவிட்டு, பின் விமலைப் பார்த்து..

"நீ செஞ்சது தப்புன்னு உனக்கே தெரியுது இல்லயா?" என்றான் சிறு சிரிப்புடன்.

அவனது சிரிப்பினைப் பார்த்து சற்று இளகிவிட்டான் என்று நினைத்த விமலோ.. "ஆமாம் பாஸ்.. நா.. நான் என்னோட தப்பை உணர்ந்துட்டேன். நான் செஞ்சது தப்புன்னு எனக்குத் தெரிஞ்சுடுச்சு. என்ன மன்னிச்சுடுங்க பாஸ்.." என்றிட, இப்பொழுது இரு புறமும் தலையாட்டி சிரித்தான் மற்றவன்.

"சரி தான் விமல் சார்.. நீங்க செஞ்சது தப்புன்னு உணர்ந்துட்டீங்க.. உணர்ந்ததும், இப்போ திருந்திட்டீங்க.. ஆனா உங்க தப்புக்குத் தண்டனை இன்னும் கிடைக்கல இல்லையா?" என்று அவன் கேட்க, அழுது கொண்டிருந்த விமலின் கண்ணீர் அதிர்ச்சியில் ஒரு கணம் நின்றது.

"பாஸ்.." என்று அடைத்துக் கொண்ட தொண்டையிலிருந்து காற்றாகிவிட்ட குரலில் விமல் கேட்க, அந்தக் கணம் தனது அடியாள் ஒருவனிடமிருந்து பிஸ்டலை வாங்கிக் கொண்டிருந்தான் அவன்.

"பாஸ்.. பாஸ்.. என்ன விட்டுடுங்க.." என்று கதறியபடி மீண்டும் அவனின் காலில் விழப் போன விமலை கழுத்தைப் பிடித்துத் தானே தூக்கி நிறுத்தியவன்,

"நீயும் நானும் ஒண்ணா, ஒரே இடத்துல இருந்து தான் தொழிலை கத்துக்கிட்டோம்.. உன் கூடவே இருந்த ஒருத்தன் உன்னை விட உயரத்துக்குப் போய்ட்டான்னா.. நீயும், உன் திறமையால தான் அவனை விட உயரணுமே தீவிர, இப்படி முதுகுக்குப் பின்னாடி குழிபறிக்கக் கூடாது." என்று சிறு பிள்ளைக்குப் பாடம் புகட்டுபவன் போலக் கூறிக் கொண்டே அவனது வாயில் பிஸ்டலை வைத்தான்.

அவன் பிஸ்டலை வைத்ததும், விமலின் கண்கள் அகல விரிந்து, அதில் உயிர்பயம் தாண்டவமாட.. சட்டென இளகிய முகபாவனையுடன் அந்தப் பிஸ்டலை அவன் வாயிலிருந்து வெளியே எடுத்தவன், "ச்சு.. ச்சு.. ச்சு.. உன்ன பார்த்தாலும் பாவமா தான் இருக்கு.. என்ன செய்யலாம்?" என்று யோசிப்பது போல் பாவனைச் செய்தவன், சட்டென யாரும் எதிர்பாரா தருணத்தில், விமலின் கழுத்தைப் பிடித்துத் தூக்கி அப்படியே கடலில் வீசினான்.

அந்தக் கணம் அங்குச் சுற்றிக் கொண்டிருந்த ராட்சத சுறாக்கள் அவனைச் சூழ்ந்து கொள்ள விமலின் அலறல் அந்த நிர்மலமான கடலில் மூழ்கிக் கரைந்தே போனது.
அவனது அலறலை ஒரு கணம் ரசித்த அவன்.."இப்போ நீ என்ன விட அதிக உயரத்துக்குப் போய்டுவ விமல்.." என்று கூறி அரக்கத்தனமாய்ச் சிரித்தான்.

பிறகோ, "என்ன யாருன்னு நினச்சு, என்கிட்டயே அவன் வேலைய காண்பிக்கப் பார்த்திருப்பான்?

இந்த ஜெய்ராஜ் பேருல மட்டுமில்ல.. வாழ்க்கையிலையும் வெற்றிக்கு அரசன் தான். என்னை வீழ்த்தறதுக்கு இன்னும் எவனும் பிறக்கல." என்ற அவனது வெற்றிக் களிப்பின் கூவல் வானெங்கும் எதிரொலித்த அந்தத் தருணம், அவனுக்கு ஒரு போன் கால் வந்தது.

அதை எடுத்துக் காதில் வைத்துப் பேசியவன்.. "ஹ்ம்ம்.. சொல்லுங்க சார்.. ஆமா, என்னோட கூட்ஸ் கப்பலை இப்போ தான் பயணிகள் கப்பலா ரீமாடல் செய்திருக்கேன். அதுக்கு என்ன?" என்று கேட்க, மறுமுனையில் இருந்தவனோ.. "இல்ல ஜெய்ராஜ். அப்படிச் செய்ததுக்கு ஏதாவது ஸ்பெஷல் காரணம் இருக்கா?" என்று தயங்கியபடியே கேட்டான்.

"ஹ்ம்ம்.. பெருசா எந்தவொரு காரணமும் இல்ல. ஏன் கேட்கறீங்க?" என்று ஜெய்ராஜ் கேட்க, மற்றவனோ..

"அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல. சரி விடு இப்ப நீ எங்க இருக்க?" என்று பேச்சை மடைமாற்றினான்.

அவனது உத்தி புரிந்தாலும் அதைக் கண்டுகொள்ளாதவனாய்.. "நானா? நான் இப்போ சென்னைக்கு மிக அருகில்னு சொல்லுவாங்களே? அப்படி ஒரு இடத்துல இருக்கேன்.. சீக்கிரம் அங்க வந்துடுவேன்.. அதுவும் நீங்க குறிப்பிட்டுச் சொன்ன அதே சொகுசுக் கப்பல்ல தான் வரேன்.." என்றிட, மறுமுனையில் இருந்தவன்.. "சென்னைக்கா?" என்று அதிர்ந்தான்.

இந்தச் சம்பவம் நடந்த மறுநாள் காலையில் அச்சிரா, தனது அலுவலகத்தில் இருப்பவர்களைத் துளைத்தெடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

"எங்க போய்ட்டான் அந்தத் தேவ்? யார்கிட்டயாவது சொல்லிட்டு போனானா? இல்ல லீவ் அப்ளை பண்ணிட்டாவது போனானா? அவன் போய் இன்னையோட ஒரு வாரம் ஆகுது? போனும் எடுக்கல.. என்னாச்சோ தெரியல.." என்று கத்திக் கொண்டிருக்க, மற்றவர்கள் அவளுக்கு என்ன பதில் சொல்வதென்று தெரியாமல் திகைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

ஏனென்றால் அவன் விடுப்பை மின்னஞ்சல் மூலமாகக் கம்பெனியின் மேனேஜருக்கு அனுப்பியிருந்தான். இப்பொழுது ஜெய் தேவ் அந்தக் கம்பெனியில் வேலை செய்யாது நேரடியாகவே அச்சிராவிற்குக் கீழ் வேலை செய்கிறான் என்பதால், அவன் தன்னிடம் தான் விடுப்புக் கேட்டிருக்க வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தாள் அவள். ஆனால் மாறாக, ஜெய்தேவ் மேனேஜரிடம் விடுப்புக் கேட்டிருக்க, அச்சிரா சொல்லித் தான் அவன் அப்படிச் செய்திருப்பான் என்று நினைத்த மேனேஜரும், அவனுக்கு விடுப்பளித்திருந்தார்.

இந்த விஷயத்தை இப்பொழுதுத் தயங்கியபடியே அவர் அச்சிராவிடம் கூற, அவரை ஆத்திரத்துடன் முறைத்தாள் அவள்.

"இல்ல மேடம்.. நீங்க சொல்லித் தான்னு நினச்சேன்.." என்று அவர் மெதுவே கூறிட, அவரிடம் எதுவும் பேசாது அங்கிருந்து சென்று விட்டாள் அச்சிரா.

அன்றைய அற்புத மாலைப் பொழுது அது.

ஆனால் செங்கல்பட்டில் ஒரு அடுக்கு மாடிக் குடியிருப்பின் ஒரு வீடு உள்ளுக்குள் புழுங்கிக் கொண்டிருந்தது.

ஏனென்றால் அந்த வீட்டினுள் தரையைப் பெருக்கிக் கொண்டிருந்த லட்சுமி பாட்டி.. "வரட்டும்.. வரட்டும் அந்தத் திருட்டு பய. போன வாரமே வரேன்னு சொல்லிப்புட்டு இன்னும் இங்க வரக் காணோம்.

போனா போன இடம்.. வந்தா வந்த இடம்..

எப்பவும் வேலைன்னு வந்துட்டா, ஒரு பத்துப் பதினஞ்சு நாள்.. மிஞ்சி மிஞ்சி போனா.. ஒரு மாசம் வீட்டுப் பக்கம் வராம இருப்பான். இந்த முறை என்னடான்னா.. அவன் வீட்டை விட்டுப் போய் ஆறேழு மாசம் ஆகுது. இந்தா இப்போ வரேன்.. அப்போ வரேன்னு போக்கு மட்டும் காட்டிகிட்டு இருக்கான்.

இந்த முறை வரட்டும்.. கால உடைச்சு கட்டையடுப்புல போடறேன்.." என்று அவர் தனது பேரனை திட்டிக் கொண்டிருந்த தருணத்தில் வீட்டின் அழைப்பு மணி அடித்தது.

"இந்தா வந்துட்டான்னு நினைக்கறேன்.. இன்னைக்கு இருக்கு அவனுக்கு.. பேராண்டி.. இருடா வரேன்.." என்று அப்பொழுதும் கறுவி கொண்டே அவர் கதவைத் திறக்க.. அங்கு நின்றிருந்தது சாட்சாத் ஜெய் தேவ் தான்.

"டார்ஜ்லிங்.." என்று சந்தோசத்துடன் கூவிக்கொண்டே அவரை அணைக்கப் போனவனை லட்சுமி பாட்டியின் துடைப்பம் தான் வரவேற்றது.

ஓங்கி அவனை நோக்கி குறி பார்த்து வீசியவர்.. "டார்ஜ்லிங்காம்.. டார்ஜ்லிங்.. என்ன டார்லிங்குன்னு கூப்பிட கூடத் தெரியல. வந்துட்டான் பொருசா.." என்று கோபமாய்க் கூற.. "இது டார்லிங்க விடச் செல்லமா கூப்பிடறது டார்ஜ்லிங்.." என்றான் அவன் கொஞ்சலாக.

"உன் செல்லமும் வேணாம்.. குள்ளமும் வேணாம்.. சொல்லுடா எங்க போயிருந்த இம்புட்டு மாசமா? இப்போ தான் இங்க.. இந்த வீட்டுக்கு வர வழி தெருஞ்சுதா பேராண்டிக்கு?" என்று கூறிக்கொண்டே அவனது காதை பிடித்துத் திருக..

"ஹையோ முக்கியமான வேலை டார்ஜ்லிங். இதுவரை இருந்தத விட ரொம்பச் சிக்கலான வேலையில மாட்டிகிட்டேன்.." என்று ஜெய் தேவ் அவரிடம் சமாதானம் கூறியபடியே, தனது மூட்டை முடிச்சுகளுடன், கையிலிருந்த போனையும் அங்கிருந்த மேஜை மீது வைத்துவிட்டு முகம் கழுவச் சென்றான்.

ஆனால் அதை ஏற்காத அவரோ.. "ஆமாமா.. உன்னோட கடத்தல் வேலையெல்லாம் எனக்குத் தெரியாதா? போடா திருட்டுப் பயலே.." என்று கூறிக் கொண்டிருந்த சமயம் ஜெய் தேவின் மொபைலிற்கு ஒரு அழைப்பு வந்தது.

அதை எடுத்துப் பார்த்த லட்சுமி பாட்டி " யாருடா இது.. ஸ்னோ வைட்?" என்று கேட்க, முகம் கழுவிக் கொண்டிருந்தவன், முகத்தில் சோப்புடனே குளியலறையில் இருந்து ஓடி வந்தான்.

"பாட்டி.. அந்தப் போன அட்டன் பண்ணாத.. கட் பண்ணிடு." என்று கூற, "ஹ்ம்ம் நீ சொன்னா.. நான் அப்படியே செஞ்சுடுவேன் கண்ணு.." என்று கூறிக் கொண்டே வேண்டுமென்றே அந்த அழைப்பை அட்டன் செய்தார்.

"ஹல்லோ.. யாரு கண்ணு பேசறது?" என்று லட்சுமி பாட்டி கேட்க, இங்கு ஜெய் தேவுக்குக் காதில் புகை வந்ததென்றால்.. மறுமுனையில் இருந்தவளோ.. "ஹல்லோ.. நான் அச்சிரா பேசறேன். ஜெய் தேவ் இருக்காரா?" என்றாள் இன்குரலில்.

உடனே அந்த மொபைலில் தெரிந்த புகைப்படத்தை மீண்டும் பார்த்த பாட்டி, அதிலிருந்த அச்சிராவைப் பார்த்து தனக்குள் சிரித்துக் கொண்டு..

"சொல்லு கண்ணு.. நான் ஜெய் தேவோட பாட்டி தான் பேசறேன்." என்றார்.

"வணக்கம் பாட்டி. நான் அவரோட ஆபிஸில இருந்து பேசறேன். ஜெய் தேவ் லீவ் போட்டுட்டு வந்து ஒரு வாரம் ஆகிடுச்சு. இங்க எனக்குக் கையும் ஓடல.. காலும் ஓடல.. அவரைச் சீக்கிரம் அனுப்பி வைக்கறீங்களா?" என்று கேட்க, இங்குப் பாட்டியோ ஜெய் தேவைப் பார்த்து அப்படி முறைத்தார்.

கூடவே அச்சிராவிடமும்.. "சரி கண்ணு அவனை உடனே அனுப்பி வைக்கறேன்." என்று கூறிவிட்டுப் போனை வைத்தவர்.

"டேய் நீ வேலைக்குப் போய் ஒரு வாரம் ஆகுதாம்? எங்கடா போயிருந்த?" என்றார் அதே முறைப்புடன்.

"அதான் சொன்னேனே டார்ஜ்லிங்.. ஒரு முக்கியமான வேலைன்னு. இப்போ அவ என்ன சொன்னா?" என்று அச்சிரா பேசிய விவரத்தை அவன் கேட்டான்.

ஆனால் பாட்டியோ.. "அவ என்ன பேசினான்னு கேட்கறது இருக்கட்டும்.. யார் டா அந்தப் பொண்ணு?" என்றார்.

உடன் ஜெய் தேவ் முகத்தைக் கழுவும் பொருட்டு மீண்டும் குளியலறைக்குள் நுழைந்து கொள்ள.. "டேய் பேராண்டி.. நீ வெளில வர வரைக்கும் நான் இங்கயே தான் இருப்பேன். ஒழுங்கா சீக்கிரம் வந்து நான் கேட்ட கேள்விக்குப் பதில் சொல்லு" என்று கூறிட, சலித்துக்கொண்டே வெளியே வந்தவன்.. "இப்போ உங்களுக்கு என்ன தான் வேணும் பாட்டி?" என்று கேட்டான்.

அதற்கு அவரோ.. "இந்தப் பொண்ணு யாருடா?" என்றார் மீண்டும் மொபைலை தூக்கிப் பிடித்தபடி.

அவரது இந்தப் பாவனையில் இப்பொழுது ஜெய் தேவ் அவரை முறைத்தபடி.. "ஹ்ம்ம்.. அது சினிமா நடிகை" என்றான் இடுப்பில் கை வைத்துக்கொண்டே.

"ஆஹான்??? இது சினிமா நடிகையோ? அப்படின்னு நீங்க சொன்னா நாங்க நம்பணுமோ?

நல்லா கேட்டுக்கோ பேராண்டி.. நான் இந்த டி.வில வர ஒரு சினிமா, ஒரு சீரியல் விடறது இல்ல. அதையும் விட ரிலீஸ் ஆகற ஒவ்வொரு படத்தையும், முதல் நாள் முதல் ஷோல பார்க்கறவ நான். என்கிட்டயே உன்னோட வேலைய காண்பிக்காத" என்று கூற, கண்கள் சுருக்கி அவரைப் பார்த்தவன் மனதிற்குள்.. "சரியான கிரிஞ் கிழவி இது.." என்று கூறிக் கொண்டான்.

"அடேய்.. நீ என்ன நினைக்கறன்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியுது. இந்தப் பொண்ண பத்தி நீ சொல்லாட்டியும் என்னால கண்டுபிடிக்க முடியாதா என்ன? நான் யாருன்னு தெரியுமில்ல.. உன்னோட பாட்டி டா நானு..

இப்போ நீ முதல் வேலையா நைட்டு சாப்பாடு சாப்டுட்டு, உடனே உன்னோட வண்டிய எடுத்துக்கிட்டு சென்னைக்குக் கிளம்பி அந்தப் புள்ளைய போய்ப் பார்க்கற. நீ இல்லாம அதுக்குக் கையும் ஓடலையாம்.. காலும் ஓடலையாம்.." என்று உத்தரவிட்டார்.

"பாட்டி உனக்கெல்லாம் நிஜமாவே மனசாட்சின்னு ஒன்னு இருக்கா இல்லையா? நானே இப்போ தான வந்தேன். அதுக்குள்ள எவளோ ஒருத்திக்காக வந்ததும் வராததுமா என்ன வீட்டை விட்டு துரத்தற?" என்றான் நாடக நடிகர்களைப் போன்ற பாவனையுடன்.

"அடேய்.. உன்ன பத்தி எனக்குத் தெரியாதா? அந்தப் புள்ள அதோட பேர, அச்சிரான்னு சொன்னுச்சு. அச்சிரம்னா, பனின்னு அர்த்தம்.

நீ உன்னோட போன்ல அவளோட பேர ஸ்னோ வைட்ன்னு பதிஞ்சு வச்சிருக்க.. இதை வச்சே எனக்குத் தெரியாதாடா? என்கிட்ட உன்னோட தகிடுதித்தம் எல்லாம் காண்பிக்காதன்னு நான் தான் ஏற்கனவே சொல்லிட்டேனே.." என்று லட்சுமி பாட்டி நக்கலுடன் கூற, இங்கு ஜெய் தேவுக்குத் தான் வியர்த்து வழிந்துவிட்டது.
 

Latest profile posts

ஹாய் பிரெண்ட்ஸ்... "வழி மாறிய பயணம்" கதையின் பத்தாவது அத்தியாயம்👇👇👇
ஹாய் ஃப்ரெண்ட்ஸ் 😍
அலாதி தேடலாய் நீ அத்தியாயம் 9😎👇
ஹாய் பிரெண்ட்ஸ்... "வழி மாறிய பயணம்" கதையின் ஒன்பதாவது அத்தியாயம்👇👇👇
ஹாய் ஃப்ரெண்ட்ஸ் 😍
அலாதி தேடலாய் நீ அத்தியாயம் 8 😎👇
%B8%8F.1253/
ஹாய் பிரெண்ட்ஸ்... "வழி மாறிய பயணம்" கதையின் எட்டாதவது அத்தியாயம்👇👇👇

New Episodes Thread

Top Bottom